5 اشتباه رایج مصرف مترونیدازول و عواقب آن

folderریپورتاژ
comments1 دیدگاه

 یکی از اشتباهات رایج در مصرف مترونیدازول، استفاده از این دارو به منظور درمان عفونت‌های ویروسی مانند آنفولانزا و سرماخوردگی است! در این مقاله با ما همراه شوید و اطلاعات خود را در خصوص نحوه مصرف مترونیدازول افزایش دهید.

کسب اطلاعات اولیه در مورد داروها، یکی از اساسی‌ترین اقدامات قبل از مصرف آن‌هاست. شما باید بدانید که مترونیدازول، آنتی‌بیوتیکی است که در درمان عفونت‌های باکتریایی و انگلی خاص کارایی دارد. مصرف خودسرانه مترونیدازول به منظور درمان عفونت‌های ویروسی، یکی از اشتباهات رایجی‌ است که نه تنها به درمان بیماری شما کمک نخواهد کرد بلکه این احتمال وجود دارد که عواقبی نیز به همراه داشته باشد.

با احتمال بالا مترونیدازول برای درمان عفونت باکتریایی شما تجویز شده است. حتی اگر علائم بیماری شما پس از چند روز از بین رفت، مصرف این دارو را بدون مشاوره با پزشک قطع نکنید. در صورت عدم بهبود یا بدتر شدن بیماری، شرایط خود را با پزشک متخصص در میان بگذارید.

در صورتی که به این دارو یا داروهای مشابه دیگر حساسیت دارید، مترونیدازول را مصرف نکنید. همچنین در صورت داشتن موارد زیر، از این دارو استفاده نکنید و به پزشک خود اطلاع دهید:

  • طی 3 روز گذشته الکل مصرف کرده‌اید
  • در 3 روز گذشته غذاها یا داروهای حاوی پروپیلن گلیکول مصرف کرده‌اید
  • شما در 14 روز گذشته دی سولفیرام (آنتابوس) مصرف کرده‌اید

همچنین مهم است که بدانید، مترونیدازول برای درمان عفونت‌های باکتریایی در دخترانی که قاعدگی را آغاز نکرده‌اند، تایید نشده است.

به منظور اطمینان از اینکه شما می‌توانید با خیال آسوده، این دارو را مصرف کنید یا خیر، در صورت داشتن سابقه بیماری‌های زیر حتما پزشک را از این شرایط مطلع نمایید:

  • بیماری کبد
  • بیماری کلیوی (یا اگر تحت دیالیز هستید)
  • اختلال ریتمیک قلب
  • بیماری معده یا روده مانند بیماری کرون
  • اختلال سلول‌های خونی مانند کم خونی (کمبود گلبول‌های قرمز خون) یا تعداد کم گلبول‌های سفید خون (WBC)
  • عفونت قارچی در هر نقطه از بدن شما
  • اختلال عصبی

 

مترونیدازول در مطالعات حیوانی باعث ایجاد سرطان شده است. با این حال به طور قطع مشخص نیست که آیا این شرایط در انسان نیز رخ می‌دهد یا خیر. از پزشک در مورد خطرات احتمالی که این دارو برای شما خواهد داشت، بپرسید.

به خاطر داشته باشید تا 24 ساعت پس از مصرف مترونیدازول نباید به نوزاد خود شیر دهید. اگر در این مدت از شیردوش سینه استفاده می‌کنید، شیر را دور بریزید و به نوزاد خود ندهید.

از مترونیدازول چگونه استفاده کنید؟

قرص مترونیدازول به صورت خوراکی مصرف می‌شود. نوع تزریقی آن به صورت وریدی قابل بهره‌برداری است. اگر شما نتوانید دارو را به صورت خوراکی مصرف کنید، ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی، آن را به شما تزریق می‌کند.

سوسپانسیون خوراکی (مایع) را تکان دهید. به خاطر داشته باشید دوز مصرفی دارو را با وسیله ارائه شده اندازه‌گیری کنید.

قرص طولانی رهش را به طور کامل قورت دهید، آن را له نکنید، نجوید یا نشکنید.

اگر در حال درمان عفونت واژن هستید، این احتمال برای شریک جنسی شما وجود دارد که نیاز به مصرف مترونیدازول داشته باشد تا مجدداً دچار عفونت نشوید.

به طور معمول مصرف مترونیدازول تا 10 روز متوالی تجویز می‌شود. این احتمال وجود دارد که مجبور باشید، این دوز را چندین هفته بعد نیز تکرار کنید. تمامی این موارد به دستورات پزشکی وابسته است.

مترونیدازول، عفونت قارچی واژن را درمان نمی‌کند. حتی ممکن است یک عفونت قارچی جدید واژن ایجاد گردد که نیاز به درمان با داروهای ضد قارچ داشته باشد. اگر در طول یا بعد از درمان با این دارو، علائمی مانند خارش یا ترشح داشتید به پزشک خود اطلاع دهید.

به هیچ عنوان این دارو را به شخص دیگری پیشنهاد نکنید، حتی اگر علائم مشابه شما را داشته باشد.

این دارو می‌تواند بر نتایج برخی از آزمایشات پزشکی تأثیر بگذارد. به هر پزشکی که شما را معالجه می‌کند، اطلاع دهید که از این دارو استفاده می‌کنید.

عوارض جانبی مترونیدازول چگونه روی شما اثر می‌گذارد؟

اگر علائم واکنش آلرژیک به مترونیدازول (کهیر، خارش، گرما یا سوزن سوزن شدن، تب، درد مفاصل، خشکی دهان، خشکی واژن، گرفتگی بینی، دشواری تنفس، تورم در صورت یا گلو) و واکنش پوستی (تب، گلودرد، سوزش چشم، درد پوست، بثورات پوستی قرمز یا بنفش همراه با تاول) یا یک حساسیت شدید به مترونیدازول را دارید، به اورژانس پزشکی مراجعه کنید.

اگر موارد زیر را تجربه کردید، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید:

  • علائم جدید یا بدتر شدن عفونت
  • ادرار دردناک یا دفع دشوار آن
  • گیجی
  • احساس سبکی سر (مثل زمانی که ممکن است بیهوش شوید)
  • خارش یا ترشح واژن
  • تاول یا زخم در دهان، لثه قرمز یا متورم‌شده، مشکل در بلع

در صورت بروز عوارض جانبی عصبی که معمولا در زمان مصرف طولانی مدت مترونیدازول رخ می‌دهد، مصرف دارو را قطع کنید و فوراً با پزشک خود تماس بگیرید:

  • بی حسی، سوزن سوزن شدن یا درد و سوزش در دست‌ها یا پاها
  • مشکلات بینایی، درد پشت چشم، دیدن جرقه‌های نور
  • ضعف عضلانی، مشکلات در گفتار یا هماهنگی
  • مشکل در صحبت کردن یا درک آنچه به شما گفته می‌شود
  • تشنج
  • تب، سفتی گردن و افزایش حساسیت به نور

همچنین مترونیدازول ممکن است باعث بروز مشکلات کبدی تهدید کننده زندگی در افراد مبتلا به سندرم کوکاین “Cockayne syndrome” شود. در صورت بروز این عارضه، مصرف دارو را قطع کنید و در صورت داشتن علائم نارسایی کبدی مانند حالت تهوع، درد معده، ادرار تیره، مدفوع به شکل خاک رس یا زردی (زردی پوست یا چشم‌ها)، با پزشک خود تماس بگیرید.

 

شایان ذکر است به طور معمول عوارض جانبی در افراد مسن بیشتر است.

عوارض جانبی رایج مترونیدازول ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • افسردگی، مشکل خواب، احساس تحریک‌پذیری
  • سردرد، سرگیجه، ضعف
  • حالت تهوع، استفراغ، از دست دادن اشتها، درد معده
  • اسهال، یبوست
  • طعم فلزی ناخوشایند
  • بثورات، خارش
  • خارش یا ترشح واژن، درد در حین رابطه جنسی
  • زخم‌های دهانی
  • زبان متورم، قرمز یا مودار

به خاطر داشته باشید که دوز، شکل دارویی و تعداد دفعات مصرف دارو به موارد زیر بستگی دارد:

  • سن شما
  • وضعیت تحت درمان
  • شدت وضعیت شما
  • سایر شرایط پزشکی شما
  • نحوه واکنش شما به اولین دوز مصرفی

و اما در آخر بهتر است برخی از هشدارهای FDA درباره مصرف مترونیدازول را بخوانید:

قرص‌ها و کپسول‌های خوراکی مترونیدازول دارای هشدار جعبه سیاه هستند. جعبه سیاه، جدی‌ترین هشدار سازمان غذا و دارو (FDA) است. هشدار جعبه سیاه نشان دهنده اثرات دارویی است که ممکن است خطرناک باشد.

  • هشدار سرطان: در طول آزمایش با مترونیدازول و در برخی از حیوانات، موارد ابتلا به سرطان یافت شد. با توجه به این تحقیق، این احتمال وجود دارد که خطر مشابهی در انسان نیز وجود داشته باشد. به دلیل بررسی و مشاهده این احتمال، مترونیدازول فقط باید جهت درمان شرایطی که توسط FDA تایید شده است، استفاده گردد.
  • هشدار مصرف: به منظور کاهش بروز باکتری‌های مقاوم به دارو، مترونیدازول فقط باید برای درمان یا پیشگیری از عفونت‌هایی استفاده گردد که بررسی و ثابت شده است یا قویاً مشکوک به ایجاد باکتری هستند.

منابع:

رسا؛ رسالت سلامت ایرانیان

 

 

 

مطالب مشابه

1 دیدگاه. ارسال دیدگاه جدید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست