خانه » پوست، مو، زیبایی » هپاتیت خودایمنی چیست؟ علایم و بهترین روش درمان آن (تحقیقات جدید)
هپاتیت

هپاتیت خودایمنی چیست؟ علایم و بهترین روش درمان آن (تحقیقات جدید)

اگرچه کلمه هپاتیت اغلب دلهره آور است ، اما به سادگی به معنای التهاب کبد است. التهاب کبد دلایل مختلفی دارد ، به همین دلیل انواع مختلفی از هپاتیت وجود دارد. برخی ویروسی هستند. هپاتیت خود ایمنی بیماری ای است که به نظر می رسد تا حدی ژنتیکی باشد. در این مطلب با سایت سالم زیبا همراه باشید تا درمورد این بیماری اطلاعات لازم را کسب نمایید.

هپاتیت خود ایمنی چیست؟

در بیماریهای خودایمنی ، سیستم ایمنی بدن به سلول های سالم حمله کند. در این بیماری ، این سلولهای کبدی هستند که آسیب میبینند و منجر به التهاب و زخم می شوند. اگرچه با درمان ممکن است بهبودی حاصل شود ، اما مزمن است و باید دارو مصرف شود. در موارد شدید ، پیوند کبد انجام می شود. درمان هپاتیت خود ایمنی در مراحل اولیه با داروها آسان تر است ، بنابراین اگر گمان می کنید ممکن است به این اختلال مبتلا شده باشید ، در اسرع وقت با پزشک خود صحبت کنید.

مراحل و انواع

دو نوع هپاتیت خود ایمنی وجود دارد که از نظر وجود آنتی بادی های خاص متمایز می شوند.

  • هپاتیت خود ایمنی نوع 1: این شایع ترین نوع هپاتیت خود ایمنی است. تقریبا نیمی از مبتلایان به هپاتیت خود ایمنی نوع 1 ، بیماریهای خود ایمنی دیگری هم دارند. هپاتیت خود ایمنی نوع 1 به طور معمول به درمان پاسخ می دهد.
  • هپاتیت خود ایمنی نوع 2: این نوع از هپاتیت خود ایمنی نسبت به نوع 1 کمتر دیده می شود و در کودکان و نوجوانان شیوع بیشتری دارد ، اگرچه ابتلا به آن برای بزرگسالان غیرممکن نیست. هپاتیت خود ایمنی نوع 2 اغلب نسبت به درمانهای استروئیدی مقاوم تر است.

علائم و علل

مانند بسیاری از بیماریهای خود ایمنی دیگر ، علت دقیق هپاتیت خود ایمنی ناشناخته است ، اگرچه اعتقاد بر این است که ترکیبی از ژن ها – ارثی بودن – و محرک های محیطی ممکن است باعث ایجاد این بیماری شود. عوامل محیطی که ممکن است نقش داشته باشند شامل داروها و ویروس ها است.

هپاتیت خود ایمنی بعضی اوقات علائم قابل تشخیصی ندارد. در صورت بروز علائم ، آنها می توانند خفیف تا شدید باشد و معمولاً با گذشت زمان تشدید شوند. این علائم عبارتند از:

  • زردی (زرد شدن پوست و سفیدی چشم ها)
  • تب
  • مشکلات دستگاه گوارش مانند درد شکم ، تهوع ، استفراغ و اسهال
  • کاهش وزن
  • بی اشتهایی
  • تیره شدن ادرار و بی رنگ شدن مدفوع
  • درد عضلات و مفاصل
  • مشکلات پوستی مانند آکنه یا بثورات پوستی

هپاتیت خود ایمنی همچنین می تواند منجر به سیروز یا زخم شدید کبد شود. علائم سیروز علاوه بر موارد فوق ، شامل گزینه های زیر هم هست:

  • سردرگمی و خواب آلودگی
  • کبودی و خونریزی یا خونریزی بیش از حد
  • خارش
  • ورم در مچ پا و معده
  • رگ های خونی عنکبوتی که در زیر پوست دیده می شوند
  • قرمزی کف دست

پیشگیری و خطرات

از آنجا که این یک بیماری خود ایمنی است و علت دقیق آن مشخص نیست ، هیچ راهی برای جلوگیری از آن وجود ندارد. برخی از عوامل می توانند احتمال ابتلا به هپاتیت خود ایمنی را افزایش دهند. این عوامل خطرزا شامل موارد زیر است:

  • زن بودن: افراد با هر جنسیتی می توانند مبتلا به هپاتیت خود ایمنی باشند ، اما در زنان بیشتر از مردان شایع است.
  • ژنتیک: هپاتیت خود ایمنی می تواند ارثی باشد ، بنابراین با داشتن سابقه ی خانوادگی، احتمال ابتلا به این بیماری افزایش میابد.
  • داشتن سایر بیماریهای خود ایمنی: بسیاری از افراد مبتلا به هپاتیت خود ایمنی ، سایر بیماریهای خود ایمنی مانند آرتریت روماتوئید و سلیاک نیز دارند.
  • ویروس ها: ویروس های خاص مانند سرخک ، اپشتین بار و تبخال ، خطر ابتلا به هپاتیت خود ایمنی را افزایش می دهد ، این تواند شامل هپاتیت A ، B یا C باشد.

تشخیص و آزمایشات

با علائمی که غالباً مشابه سایر بیماریهای مرتبط با کبد است ، تشخیص هپاتیت خود ایمنی می تواند دشوار باشد و نیاز به آزمایش های متعدد دارد.

بعد از سؤال در مورد علائم و تاریخچه پزشکی ، از جمله وجود بیماری خود ایمنی دیگر ، پزشک چندین آزمایش انجام می دهد تا علت دقیق علایم را پیدا کند.

یکی از روشهای اصلی تشخیص هپاتیت خود ایمنی ، آزمایش خون است. این آزمایشات می تواند سایر اختلالات کبدی مانند هپاتیت ویروسی و همچنین آنزیم های کبدی و آنتی بادیها را بررسی کند. سطح آنزیم های کبدی آسپارتات ترانس آمیناز (AST) و آلانین ترانس آمیناز (ALT) در افرادی که به هپاتیت خود ایمنی مبتلا هستند ، زیاد است. در صورت تشخیص بیماری ، آزمایشات آنتی بادی ماهیچه صاف (SMA) و آنتی بادی ضد هسته ای (ANA) می توانند به پزشک کمک کنند تا پیشرفت بیماری و موثر بودن درمان را ببیند.

برای مشاهده ی اندازه کبد(بزرگ شدن) و علایم سیروز(زخم کبد) ، پزشکان می توانند از تست های تصویربرداری از جمله MRI ، سی تی اسکن و سونوگرافی استفاده کنند. آنها همچنین ممکن است بخواهند بیوپسی (بافت برداری) کبد انجام دهند تا ببینند که آیا نشانه هایی از هپاتیت خود ایمنی و یا سیروز وجود دارد یا خیر.

درمان، روشها و داروها

هپاتیت خود ایمنی درمانی ندارد. گزینه های درمانی برای به حداقل رساندن آسیب های وارده به کبد متمرکز شده است. درمان اصلی هپاتیت خود ایمنی ، پردنیزون استروئید است که سیستم ایمنی بدن را سرکوب می کند و از حمله آن به کبد تا حد زیادی جلوگیری می کند.

امروزه بسیاری از محققان معتقدند که سرکوب سیستم ایمنی ، بدن را در معرض بیماری و عفونت قرار می دهد ، در حالی که سرکوب بسیار خفیف آن می تواند منجر به پیشگیری از پیشرفت بیماری و عوارض جدی مانند سیروز یا حتی نارسایی کبد شود.

حتما بخوانید: هپاتیت چیست؟ تشخیص، انواع، روشهای جدید درمان و نکات مهم دیگر

درمان پردنیزون برای هپاتیت خود ایمنی به طور معمول طولانی مدت و برای چند سال یا بصورت مادام العمر است. اگرچه برخی بیماران بعد از مدتی مصرف دارو، احساس بهبودی میکنند ، اما در صورت متوقف کردن درمان ، علایم بیماری مجددا عود می کند. پزشک همچنین ممکن است در صورت بهبودی ، درمان را متوقف کند اما همچنان سطح آنزیم های کبدی را کنترل کنید تا در صورت بروز عود ، مجدداً درمان را ادامه دهید.

اگر پردنیزون را برای هپاتیت خود ایمنی مصرف میکنید ، حتما با پزشک در مورد عوارض جانبی احتمالی و چگونگی مقابله با آنها صحبت کنید ، زیرا این عوارض می توانند شدید باشند. داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی آزاتیوپرین نیز اغلب همراه با درمان پردنیزون تجویز می شود.

در شدیدترین موارد هپاتیت خود ایمنی که منجر به سیروز یا نارسایی کبدی شده است ، ممکن است به پیوند کبد احتیاج باشد. بیشتر کبد پیوندی ، از اهدا کنندگان است. اما به دلیل خودترمیمی کبد ، دریافت بخشی از کبد یک فرد زنده نیز ممکن است.

نکاتی در مورد سبک زندگی سالم

تنها راه درمان هپاتیت خود ایمنی ، مراقبت های پزشکی است. عدم مصرف الکل ، بخش مهمی از بیماریهای مرتبط با کبد از جمله هپاتیت خود ایمنی است. توصیه می شود برای جلوگیری از پیشرفت بیماری یا عدم ابتلا به آن، مصرف الکل را بطور کلی قطع کنید.

تغذیه ، پیشگیری و مدیریت

اگرچه تغذیه نمی تواند هپاتیت خود ایمنی را درمان یا از آن جلوگیری کند ، اما رژیم غذایی می تواند نقش مهمی در سلامت کبد شما داشته باشد. طبق اعلام بنیاد کبد آمریکایی ، این نکاتی است که باید در مورد رژیم غذایی برای کبد سالم در نظر داشته باشید:

  • اطمینان حاصل کنید که همه گروه های غذایی در رژیم شما هستند (این رژیم غذایی پیشنهاد ماست)
  • مقدار زیادی فیبر بخورید (نانهای سبوس دار ، میوه و سبزیجات و این 17 میوه)
  • هیدراته بمانید
  • مصرف الکل را محدود کرده یا نوشیدن آن را به طور کامل متوقف کنید
  • از مصرف صدف و گوشت خام خودداری کنید
  • از غذاهای سرخ شده و چربی ، نمک و شکر پرهیز کنید

ویدیوی زیر را حتما ببینید

 

نتیجه گیری

تشخیص بیماری مزمن می تواند دلهره آور باشد و هپاتیت خود ایمنی نیز از این قاعده مستثنا نیست. با این حال ، با درمان و نظارت می توان این بیماری را کنترل کرد ، به خصوص اگر زود تشخیص داده شود. در مورد علائم خود با پزشک خود صحبت کنید و داروها را بطور منظم مصرف کنید.

,

مطالب مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست