قرص، شربت، کپسول > داروی رانیتیدین، عوارض، نحوه مصرف، مقایسه با امپرازول و نکات مهم
رانیتیدین

داروی رانیتیدین، عوارض، نحوه مصرف، مقایسه با امپرازول و نکات مهم

رانیتیدن یک کلاش از داروهایی است که با عنوان مسدود کننده های هیستامین -2 ( مسدود کننده های H2) شناخته می شود و با کاهش میزان اسید معده عمل می کند. رانیتدین باری درمان و جلوگیری از زخم معده و روده استفاده می شود. همچنین این دارو برای درمان موقعیت هایی را که در آن معده مقادیر زیادی اسید تولید می کند مانند سندروم زولینگر- الیسون نیز موثر است. رانیتیدن همچنین برای بیماری ریفلاکس معده (GERD) و سایر بیماری هایی که در آن اسید معده به سمت مری حرکت می کند و باعث سوزش و آسیب به لوله غذا ( مری) می شود، مفید است.

حقایق مهم

  • معمولا رانتیدین یک یا دو بار در روز دریافت می شود.
  • بعضی از افراد تنها به دریافت رانیتیدین برای مدت کوتاهی نیاز دارند در حالی ممکن ات سایریت نیازمند مصرف طولانی تر باشند.
  • از رانیتدین بدون تجویز پزشک معمولا برای جلوگیری و درمان نشانه های سوزش سر دل ناشی از سوء هاضمه اسیدی و ترش کردن معده استفاده می شود.
  • می توانید رانیتیدین را به همراه غذا یا بدون آن مصرف کنید.
  • هر گونه عوارض جانبی معمولا غیر معمول است، با این حال برخی افراد ممکن است درد معده یا یبوست و یا تهوع را در هنگام مصرف تحربه کنند. این حالت ها با گذشت زمان مدتی از مصرف دارو بهبود می یابند.
  • رانیتیدین توسط نام های تجاری زانتاک، زانتاک 75، زانتاک افر دوز، شربت زانتاک و تلادین نامیده می شود.

نحوه اثرگذاری

رانیتیدین آنتاگونیست هیستامین-2 با مسدود کننده H2 می باشد و با کاهش میزان اسید معده کار خود را انجام می دهد. هیستامین یک ماده شیمیایی است که به صورت طبیعی در بدن به وجود می آید. هیستامین باعث می شود معده اسید لازم برای هضم غذا را ترشح کند. با مسدود کردن هیستامین میزان تولید اسید معده توسط رانیتیدین نیز کاهش می یابد. وجود اسید کمتر در معده به زخم ها و التهاب های موجود امکان بهبود یافتن می دهد.

احتیاط مهم قبل از مصرف

  • در صورت داشتن آلرژی به رانیتیدین و یا هر داروی دیگر پزشک و داروساز خود را مطلع سازید.
  • به پزشک و داروساز اطلاع دهید که چه داروهای تجویز شده، بدون نسخه پزشک، ویتامین ها، مکمل های غذایی و محصولات گیاهی را مصرف می کنید. مطمئن باشید که به موارد دیگری چون ضد انعقادها (رقیق کننده های خون) مانند وارفارین ( کومادین) و تریازولام نیز اشاره کرده باشید.
  • در صورت داشتن پورفیری ( دفع بیش از حد پورفیرین)، فنیل کتونوریا و یا بیماری های کبد یا کلیه پزشک خود را مطلع کنید.
  • پزشک شما لازم است در مورد بارداری، تصمیم به بارداری و یا شیردهی شما آگاه باشد. اگر در طول مدت مصرف رانیتیدین باردار شدید به پزشک خود مراجعه کنید.
  • استفاده از رانیتیدین ممکن است خطر پیشرفت التهاب ریه را افزایش دهد. از علائم التهاب ریه می توان به درد قفسه سینه، درد، کوتاه بودن تنفس ها و سرفه با ترشحات سبز یا زرد اشاره کرد. با پزشک خود در مورد خطرات خاص پیشرفت این بیماری مشورت کنید.

مصرف چه مقدار از داروی رانیتیدین ایمن می باشد؟

قرص های حل شدنی و mg 150 و mg 300 تنها با نسخه پزشک قابل تهیه می باشند. معمولا رانتیدین یک بار در روز هنگام خواب یا دو تا چهار بار در روز دریافت می شود. رانیتیدین های بدون نسخه پزشک به صورت قرص می باشند که به صورت خوراکی مصرف می شوند. از آن ها معمولا یک تا دو بار در روز می شود استفاده کرد. برای جلوگیری از علائم و سوزش سر دل لازم است آن را 30 تا 60 دقیقه قبل از وعده غذایی مصرف کرد.

قرص ها و دانه های گازدار آن را در یک لیوان پر از آب (180 تا 240 میلی لیتر) حل کنید. از رانیتیدین هایی که بدون تجویز پزشک تهیه کرده اید برای مدت زمان بیشتر از دو هفته استفاده نکنید. اگر پس از دو هفته علائمی مانند سوزش سر دل، اسیدی بودن معده و ترش کردن آن همچنان ادامه داشتند دریافت دارو را متوقف کرده و به پزشک مراجعه کنید

دوز معمول برای درمان:

  • در موارد سوزش سر دل و اسیدی بودن معده mg 75 تا mg 300 از رانیتیدین در روز.
  • در صورت وجود زخم معده و التهاب مری mg 300 تا 600 از رانتیدین در روز.
  • در سندروم زولینگر- الیسون mg 450 تا 6 گرم از رانیتیدین در روز.

مایع رانتیدین دارای دو نوع مقاومت مختلف می باشد. دوز مصرفی شما به تجویز پزشک بستگی دارد. دستورات پزشک خود را در مورد مقدار و زمان مصرف دنبال کنید.

  • دوز مصرفی برای کودکان و افراد میتلا به بیماری های کلیوی پایین تر می باشد.

در صورت تجویز این دارو برای کودکان آن ها سن و وزن کودک را برای تجویز دوز مناسب لحاظ خواهند کرد.

مدت زمان اثر رانیتیدین چقدر می باشد؟

سوءهاضمه و سوزش سر دل معمولا پس از 1 تا 2 ساعت بهتر می شود. اثر این دارو معمولا تا 12 ساعت وجود دارد. چند هفته لازم است تا رانیتیدین بتواند اثر درست خود را در بدن اعمال کند. بر اساس نوع مشکل ممکن است همچنان برخی علائم را در طول دریافت دارو تجربه کنید. اگر در حال دریافت رانیتیدن برای جلوگیری از ابتلا به زخم معده هستید ممکن است هیچ تغییری مشاهده نکنید.

چه مدت باید رانیتیدین را مصرف کرد؟

اگر رانیتیدین را دکتر برای شما تجویز کرده است ممکن است لازم باشد تنها برای چند هفته یا ماه بر اساس نوع مشکلی که دارید آنرا مصرف کنید. گاهی لازم است برای مدت طولانی تر مصرف شود. شاید پزشک شما پیشنهاد دهد که رانیتیدین را تنها در مواقع مشکل مصرف کنید. به این معنا که لازم به خوردن هر روزه این دارو نیست. هر زمان احساس بهتری داشتید، معمولا بعد از چند روز تا یک هفته، می توانید مصرف را قطع کنید. مصرف رانیتیدین با این روش برای همه افراد مفید نیست. با پزشک خود برای دستیابی به بهترین روش مشورت کنید. به نظر می رسد رانتیدین دارای اثرات کم بر روی فاکتورهای ترشح اسید معده، متابولیسم آنها می باشد که در نتیجه امکان بروز کمبود ویتامین B12 در استفاده های طولانی مدت وجود دارد.

آیا مصرف روزانه رانتیدین مشکلی ایجاد می کند؟

بهتر است رانیتیدین را برای مدت کوتاهی مصرف کرد. برای مثال ممکن است آنرا به مدت یک تا دو ماه تا بهتر شدن علائم مصرف کنید. برخی افراد تنها هنگامی که دارای مشکل هستند آنرا مصرف می کنند. ممکن است در استفاده طولانی مدت مشاهده کنید که رانیتیدین هیچ اثری ندارد. اگر مبتلا به سندروم زولینگر – الیسون هستید باید به مدت بیشتری رانیتیدین مصرف کنید. به توصیه های پزشک برای دستیابی به بهترین روش درمان عمل کنید.

آیا داروهای مشابه با رانیتیدین نیز وجود دارند؟

3 داروی دیگر وجود دارند که مشابه با رانیتیدین هستند: سیمتیدین، فاموتیدین و نیزاتیدین. مثل رانیتیدین این داروها نیز مسدود کننده های H2 هستند و مشابه با رانیتیدین در کاهش اسید معده نقض دارند. فاموتیدین و نیزاتیدین مشابه با رانیتیدین کار می کنند و می تواند عوارض جانبی مشابهی را به وجود بیاورند. با این حال به بعضی افراد سازگار تر هستند. سیمتیدین ممکن باعث تداخل با تعداد زیادی از داروهای دیگر شود و دارای عوارض جانبی بیشتری نسبت به مسدود کننده های H2 می باشد.

لنزوپرازول و رابپرازول تنها با تجویز پزشک موجود هستند اما می توانید امپرازول، اسموپرازول و پنتاپرازول را مستقیما از داروخانه ها تهیه کنید. همچنین تهیه امپرازول از سوپرمارکت ها نیز ممکن می باشد.

آیا لازم است از مصرف برخی غذاها پرهیز کرد؟

امکان مصرف غذا به صورت عادی در هنگام دریافت رانیتیدین وجود دارد. با این حال بهتر است از غذاهایی که سوءهاضمه را بدتر می کنند مانند غذاهای شیرین، تند و چرب خودداری کنید. بهتر است مصرف نوشیدنی های کافئین دار مانند چای، قهوه و کولا را نیز محدود کنید.

آیا تغییر سبک زندگی کمک می کند؟

می توان با چندین تغییر ساده در سبک زندگی برخی از علائم ناشی از اسید معده را التیام بخشید:

    • کاهش اضافه وزن
    • جلوگیری از مصرف غذاهایی که علائم را بدتر می کنند، مانند غذاهای شیرین، تند و چرب.
    • محدود کردن مصرف نوشیدنی های کافئین دار مانند چای، قهوه، نوشابه، الکل و سیگار
    • اگر در شب هم دارای علائم بیماری هستید حداقل 3 ساعت قبل از خواب چیزی نخورید.
    • در هنگام خواب سر خود را در حدود 10 تا 20 سانتی متر بالاتر از قفسه سینه خود قرار دهید.

چه کسانی می توانند و نمی توانند رانیتیدین دریافت کنند؟

بزرگسالان می توانند رانیتیدین مصرف کنند، با این حال برای کودکان زیر 16 سال نیز ممکن است تجویز شود. رانیتیدین برای برخی از افراد مناسب نیست. برای اطمینان از ایمن بودن برای شما پزشک خود را در موارد زیر مطلع سازید :

  • داشتن واکنش های آلرژیک به رانیتیدین یا داروهای دیگر در گذشته
  • داشتن مشکلات کلیوی
  • عدم تحمل یا جذب برخی قندها مانند فروکتوز
  • توصیه به داشتن رژیم غذایی با کلسیم و نمک کم
  • عدم تحمل الکل – وجود الکل در فرم مایع رانیتیدین
  • مبتلا به بودن به بیماری نادر ارثس فنیل کتونوریا (PKU)

اگر لازم است آندوسکوپی انجا دهید 2 هفته قبل از رانیتدین مصرف نکنید. به این دلیل که رانیتیدین می تواند برخی از مشکلات را پنهان کند که لازم است در طول آندوسکوپی تشخیص داده شود.

استفاده در کودکان

ایمنی و اثر بخشی رانیتیدین در گروه سنی 1 تا 16 سال برای زخم های اثنی عشر و معده، بیماری رفلکس معده و مری تحریک شده و نگهداری از زخم های اثنی عشر و معده بهبود یافته گزارش شده است. استفاده از رانیتیدین در این گروه توسط آزمایش ها و کنترل بزرگسالان به همراه داروهای دیگر بررسی شده است. ایمنی و اثر بخشی در بیماران با سن پایین در درمان شرایطی با ترشح بالای اسید و تسکین التهاب مری تا به حال گزارش نشده است. ایمنی و اثر بخشی استفاده از این دارو در نوزادان ( کمتر از 1 سال) نیز گزارش نشده است.

حاملگی و شیردهی

مصرف رانتیدین در دوران بارداری و شیردهی ایمن می باشد. مدل های حیوانی هیچ گونه شواهدی مبنی بر آسیب باروری یا آسیب به جنین را گزارش نکرده اند. همچنین گزارشی در مورد اینکه استفاده از داروهای سرکوب کننده معده همراه با آلرژی یا آسم در کودکان است وجود ندارد. داده کنترل شده ای در مورد بارداری انسان هم گزارش نشده است. اگر باردار هستید بهتر است برای درمان سوء هاضمه از روش های بدون دارو استفاده کنید. همچنین پیشنهاد می دهند که در هنگام خواب سر شما 10 تا 20 سانتی متر از بدن شما بالاتر قرار بگیرد. این حالت از وارد شدن اسید معده به مری جلوگیری می کند. اگر این تغییرات موثر نبود شاید یک دارو مانند رانیتیدین برای شما تجویز شود.

رانیتیدین و شیردهی

مصرف رانیتیدین در هنگام شیردهی بلا مانع است. این دارو به میزان اندک وارد شیر مادر می شود که برای نوزاد مضر نیست. با این حال اگر کودک شما نارس است یا مشکلاتی دارد بهتر است با پزشک خود مشورت کنید.

احتیاط مصرف با سایر داروها

برای ایمنی بیشتر اگر در حال مصرف داروهای دیگر و گیاهان دیگری هستید پزشک یا داروساز خود را در جریان قرار دهید. برخی داروها می توانند با رانیتیدن اختلال ایجاد کنند و عوارض جانبی خاصی را ایجاد کنند. اگر در حال دریافت داروهای زیر هستید پزشک خود را مطلع کنید:

  • داروهای ضد قارچ مانند ایتراکونازول، کتوکونازول یا پوساکونازول
  • داروهای تجویز شده در درمان سرطان
  • داروهای HIV

گزارش شده است که رانیتیدین می تواند بر روی توزیع زیستی سایر دارو ها از طریق مکانیسم هایی مانند رقابت برای ترشح از لوله های کلیوی، تغییر pH معده و مهار آنزیم های سیتوکروم P450 اثر بگذارند.

  • پروکائین آمید: رانیتیدین، بستری برای سیستم حمل و نقل کاتیونی کلیه، ممکن است بر روی پاک سازی سایر دارو ها از این روش اثر بگذارد. نشان داده شده است که دوزهای بالا از رانیتیدین ( مانند دوزهایی که در درمان سندروم زولینگر – الیسون استفاده می شود) باعث کاهش دفع کلیوی پروکائین آمید و N- استیل پروکائین آمید و افزایش سطح پلاسمایی این دارو می شوند. اگرچه این تعامل به احتمال زیاد بر اثر دوزهای معمول رانیتیدین به وجود نمی آید اما لازم است در هنگام تجویز همزمان با رانیتیدین خوراکی با دوزهای بالاتر از 300 میلی گرم در روز احتیاط شود.
  • وارفارین: تغییر در زمان پروترومبین در بیمارانی که همزمان وارفارین و رانیتیدین دریات می کنند گزارش شده است. با توجه به مهم بودن این شاخص درمانی، نظارت دقیق بر روی کاهش و افزایش زمان پروترومبین در طول مدت مصرف رانیتیدین ضروری می باشد.

حتما بخوانید: سوء هاضمه چیست؟ تنها درمانهای خانگی موثر و همه نکات مهمی که باید بدانید!

رانیتیدین ممکن است جذب داروهایی که pH معده برای آن ها مهم می باشند را نیز تغییر دهد. این امر می تواند منجر به افزایش جذب ( برای مثال تریازولام، میدازولام و گلوبیزید ) و یا کاهش جذب ( در داروهای کتوکونازول، آتازاناویر، دلاویردین، جفیتینیب ) شود. نظارت بالینی مناسب در این موارد ضروری است.

  • آتازاناویر: جذب آتازاناویر بر اساس تعاملاتی با عوامل دیگر که باعث افزایش pH معده می شود مختل خواهد شد. این دارو باید با احتیاط مصرف شود. به برچسب دارو برای اطلاعات بیشتر توجه کنید.
  • دلاویریدین: جذب دلاویریدین بر اساس تعاملاتی با عوامل دیگر که باعث افزایش pH معده می شود مختل خواهد شد. استفاده طولانی مدت از آنتاگونیست های گیرنده H2 با این دارو توصیه نمی شود.
  • جفیتینیب: دوز دریافتی جفینیتیب با استفاده همزمان از رانیتیدن و بی کربنات سدیم ( دوزهای برای نگه داری pH معده بالاتر از 0/5 ) در حدود 44 درصدی کاهش یافت. با احتیاط مصرف شود.
  • گلیپیزید: در بیماران دیابتی، دوز دریافتی با مصرف یک دوز 150 میلی گرمی از رانیتیدین 34 درصد افزایش یافت. در هنگام شروع یا قطع مصرف رانیتیدین نظارت بالینی دقیق لازم می باشد.
  • کتوکونازول: دوز دریافتی کتوکونازول با قرار داشتن رانیتیدین خوراکی در رژیم غذایی به منظور نگه داشتن pH معده در حدود 6 و بالاتر تا 95 درصد کاهش می یابد. میزان اختلال با دوز معمول رانیتیدین ( 150 میلی گرم دو بار در روز) شناخته نشده است.
  • میدازولام: دوز دریافتی خوراکی میدازولام در 5 داوطلب سالم بررسی شد و نشان داده شد که در حدود 65 درصد در صورت استفاده همزمان با رانیتیدین با دوز 150 میلی گرم افزایش می یابد. با این حال در تداخل دیگر در 8 داوطلب که میدازولام IV دریافت می کردند، دریافت یک دوز 300 میلی گرمی از رانیتیدن دریافت داروی میدازولام را 9 درصد افزایش داد. کنترل بیشتر در هنگام تجویز همزمان رانیتیدین ضروری می باشد.
  • تریازولام: با مصرف دوز 150 میلی گرمی از رانیتیدین دوز دریاتی تریازولام حدود 30 درصد افزایش می یابد. لازم بیماران در این موارد تحت کنترل باشند.

این موارد همه داروهایی که ممکن است با رانیتیدین تداخل داشته باشند نیستند. برای دستیابی به لیست کامل به برگه موجود در بسته دارویی خود مراجعه کنید.

دوز رانیتیدین

دوز معمول برای زخم اثنی عشر

خوراکی

  • دوز درمان: mg 150 دو بار در روز یا mg 300 یک بار در روز در هنگام وعده عصر یا هنگام خواب.
  • دوز مراقبت: mg 150 خوراکی یک بار در روز هنگام خواب
  • طول درمان: 8 هفته ( درمان) ، تا 1 سال ( مراقبت)

تزریقی

تزریق درون عضلانی یا درون وریدی

  • دوز معمول : mg 150 درون عضلانی با درون وریدی هر 6 تا 8 ساعت
  • دوز حداکثر: mg 400 در روز
  • تزریق در سرم
  • سرعت معمول: 25/6 میلی گرم در ساعت

توصیه ها

  • بیماران برای کاهش درد باید آنتی اسید دریافت کنند.
  • نشان داده شده است که یک یا دو بار دریافت خوراکی دارو می تواند بر روی مهار ترشح اسید معده نقش داشته باشد.
  • در هنگام تزریق درون عضلانی نیازی به رقیق کردن دارو نمی باشد.
  • برای تزریق درون وریدی لازم است دارو در حدود mg/ml 5/2 رقیق شود و با سرعت 4 میلی لیتر در دقیقه وارد بدن شود.
  • در تزریق متناوب درون وریدی لازم است دارو در حدود mg/ml 5/0 رقیق شود و با سرعت 5 تا 7 میلی لیتر در دقیقه ( حدود 15 تا 20 دقیقه) وارد بدن شود.
  • اکثر بیمارانی که داروی خوراکی دریافت می کنند در حدود 4 هفته بهبود یافتند، هیچ اطلاعاتی مبنی بر درمان زخم اثنی عشر بیش از 8 هفته وجود ندارد. مطالعات انجام شده برای ارزیابی ایمنی در مراقبت از درمان بیش از یک سال انجام نشده است.

دوز رایج برای سوء هاضمه در بزرگسالان

خوراکی ( بدون نسخه پزشک)

  • تسکین علائم: 75 تا 150 میلی گرم به صورات خوراکی به همراه یک لیوان آب
  • پیشگیری از علائم: 75 تا 150 میلی گرم به صورات خوراکی به همراه یک لیوان آب 30 تا 60 دقیقه قبل از وعده های غذایی
  • حداکثر دوز: دو قرص در یک روز
  • طول درمان: تا 14 روز (خود درمانی)

استفاده

  • تسکین سوزش سر دل مرتبط با اسید معده و ترش کردن
  • تسکین سوزش سر دل مرتبط با اسید معده و ترش کردن به وجود آمده با خوردن و یا نوشیدن مواد غذایی خاص

دوز رایج برای التهاب مری در بزرگسالان

خوراکی

  • دوز درمانی: mg 150 به صورت خوراکی 4 بار در روز
  • دوز مراقبت: mg 150 به صورت خوراکی 2 بار در روز
  • طول درمان: تا حدود 48 هفته ( مراقبت)

توصیه ها

  • تسکین عمومی معمولا پس از 24 ساعت از مصرف آغاز می شود
  • مطالعات کنترل شده توسط دارو نما با استفاده از دوز مراقبت تا 48 هفته انجام شده است.

استفاده

  • درمان التهاب ریه تشخیص داده شده توسط اندوسکوپی

دوز رایج برای سندروم زولینگر- الیسون در بزرگسالان

خوراکی

  • دوز شروع: mg 150 به صورت خوراکی 2 بار در روز
  • دوز حداکثر: تا 6 گرم در روز

تزریقی

سرم درمانی

  • سرعت شروع mg/kg/h 1
  • تیتراسیون: پس از 4 ساعت اگر خروجی اسید معده بیشتر از mEq/hr 10 بود یا نشانه های بیماری در بیمار وجود داشت دوز مصرفی باید تا mg/kg/h 5/0 افزایش یافته و سطح اسید دوباره اندازه گیری شود.
  • دوز حداکثر: mg/kg/h 5/2
  • سرعت حداکثر : mg /h 220

توصیه

در تزریق متناوب درون وریدی لازم است دارو در حدود mg/ml 5/2 یا کمتر رقیق شود.

استفاده

  • درمان ترشح زیاد اسید معده ( سندروم زولینگر –الیسون ، ماستوسیتوز سیستمیک)
  • جایگزینی برای درمان خوراکی کوتاه مدت در بیماران بستری در بیمارستان که قادر به دریافت درمان خوراکی نیستند.

حتما بخوانید: 4 علت اصلی ترش کردن معده و بهترین و جدیدترین روش درمان خانگی

دوز رایج برای ترشح زیاد اسید معده در بزرگسالان

خوراکی

  • دوز شروع: 150 میلی گرم به صورت خوراکی دو بار در روز
  • دوز حداکثر: تا 6 گرم در روز

تزریقی

سرم درمانی

  • سرعت شروع mg/kg/h 1
  • تیتراسیون: پس از 4 ساعت اگر خروجی اسید معده بیشتر از mEq/hr 10 بود یا نشانه های بیماری در بیمار وجود داشت دوز مصرفی باید تا mg/kg/h 5/0 افزایش یافته و سطح اسید دوباره اندازه گیری شود.
  • دوز حداکثرmg/kg/h 5/2
  • سرعت حداکثرmg /h 220

توصیه

در تزریق متناوب درون وریدی لازم است دارو در حدود mg/ml 5/2 یا کمتر رقیق شود.

استفاده

  • درمان ترشح زیاد اسید معده ( سندروم زولینگر –الیسون ، ماستوسیتوز سیستمیک)
  • جایگزینی برای درمان خوراکی کوتاه مدت در بیماران بستری در بیمارستان که قادر به دریافت درمان خوراکی نیستند.

دوز رایج برای ریفلاکس معده – مری در بزرگسالان

خوراکی

  • دوز شروع: mg 150 به صورت خوراکی 2 بار در روز

توصیه

  • تسکین علائم معمولا 24 ساعت پس از آغاز درمان اتفاق می افتد.

استفاده

  • درمان بیماری ریفلاکس معده – مری

دوز رایج برای زخم معده در بزرگسالان

خوراکی

  • دوز درمان: mg 150 به صورت خوراکی 2 بار در روز
  • دوز مراقبت: mg 150 به صورت خوراکی 1 بار در روز در زمان خواب

توصیه ها

بیشتر افراد پس 6 هفته بهبود می یابند، هیچ اطلاعاتی در مورد ایمنی درمان زخم معده های خوش خیم پس از 6 هفته وجود ندارد.

استفاده

  • درمان کوتاه مدت زخم معده فعال و خوش خیم
  • مراقبت از درمان بیماران مبتلا به زخم معده با دوزهای کاهش یافته پس از بهبود یافتن زخم حاد

دوز رایج برای زخم اثنی عشر در کودکان

کمتر از 1 ماه و به همراه اکسیژناسیون غشایی برون پیکری (ECMO)

تزریقی

  • Mg/kg 2 تزریق درون وریدی هر 10 تا 24 ساعت یا سرم درمانی

1 ماه تا 16 سال

خوراکی

  • دوز درمانی: 2 تا Mg/kg 4 به صورت خوراکی 2 بار در روز
  • حداکثر دوز درمانی: 300 میلی گرم در روز
  • دوز مراقبت: 2 تا Mg/kg 4 به صورت خوراکی یک بار در روز
  • حداکثر دوز مراقبت: 150 میلی گرم در روز

تزریقی

  • دوز معمول: Mg/kg 2 تا 4 تزریق درون وریدی هر 8 ساعت یا سرم درمانی
  • دوز حداکثر: 50 میلی گرم در هر دوز

16 سال و بالاتر

خوراکی

  • دوز درمانی: mg 150 به صورت خوراکی 2 بار در روز یا mg 300 یک بار در روز پس از وعده عصر یا در هنگام خواب
  • دوز مراقبت: mg 150 به صورت خوراکی یک بار در روز در هنگام خواب
  • طول درمان: 8 هفته ( درمان)، تا 1 سال (مراقبت)

تزریقی

تزریق درون عضلانی با درون وریدی

  • دوز معمول: mg 150 درون عضلانی با درون وریدی هر 6 تا 8 ساعت
  • دوز حداکثر: mg 400 در روز

سرم درمانی

  • سرعت معمول: 25/6 میلی گرم در ساعت

توصیه ها

  • بیماران کوچکتر از یک ماه با ECMO که دوز 2 Mg/kg را دریافت کرده بودند، pH اسید معده بالاتر از 4 را برای 15 ساعت نشان دادند.
  • مطالعات کنترل بر اساس دارونما با استفاده دوز مراقبت به مدت 48 هفته انجام شد.
  • داروی تزریقی هنگام تزریق درون عضلانی نیازی به رقیق شدن ندارد.
  • برای تزریق درون وریدی لازم است دارو در حدود mg/ml 5/2 رقیق شود و با سرعت 4 میلی لیتر در دقیقه وارد بدن شود.
  • در تزریق متناوب درون وریدی لازم است دارو در حدود mg/ml 5/0 رقیق شود و با سرعت 5 تا 7 میلی لیتر در دقیقه ( حدود 15 تا 20 دقیقه) وارد بدن شود.

استفاده

  • جایگزینی برای درمان خوراکی کوتاه مدت در بیماران بستری در بیمارستان که قادر به دریافت درمان خوراکی نیستند.
  • درمان کوتاه مدت زخم فعال اثنی عشر
  • مراقبت از درمان بیماران مبتلا به زخم اثنی عشر در دوزهای کاهش یافته بعد از بهبود زخم های حاد
  • برخی بیماران بستری در بیمارستان با زخم اثنی عشر در شرایط وخیم

حتما بخوانید: امپرازول چیست؟ عوارض، کاربردها، جایگزین گیاهی و سایر نکات مهم

دوز رایج برای زخم معده در کودکان

کمتر از 1 ماه و به همراه اکسیژناسیون غشایی برون پیکری (ECMO)

تزریقی

– Mg/kg 2 تزریق درون وریدی هر 10 تا 24 ساعت یا سرم درمانی

1 ماه تا 16 سال

خوراکی

  • دوز درمانی: 2 تا Mg/kg 4 به صورت خوراکی 2 بار در روز
  • حداکثر دوز درمانی: 300 میلی گرم در روز
  • دوز مراقبت: 2 تا Mg/kg 4 به صورت خوراکی یک بار در روز
  • حداکثر دوز مراقبت: 150 میلی گرم در روز

تزریقی

  • دوز معمول: Mg/kg 2 تا 4 تزریق درون وریدی هر 8 ساعت یا سرم درمانی
  • دوز حداکثر: 50 میلی گرم در هر دوز

16 سال و بالاتر

خوراکی

  • دوز درمانی: mg 150 به صورت خوراکی 2 بار در روز یا mg 300 یک بار در روز پس از وعده عصر یا در هنگام خواب
  • دوز مراقبت: mg 150 به صورت خوراکی یک بار در روز در هنگام خواب
  • طول درمان: 8 هفته ( درمان)، تا 1 سال (مراقبت)

تزریقی

تزریق درون عضلانی با درون وریدی

  • دوز معمول: mg 150 درون عضلانی با درون وریدی هر 6 تا 8 ساعت
  • دوز حداکثر: mg 400در روز

سرم درمانی

  • سرعت معمول: 25/6 میلی گرم در ساعت

توصیه ها

  • بیماران کوچکتر از یک ماه با ECMO که دوز 2 Mg/kg را دریافت کرده بودند، pH اسید معده بالاتر از 4 را برای 15 ساعت نشان دادند.
  • مطالعات کنترل بر اساس دارونما با استفاده دوز مراقبت به مدت 48 هفته انجام شد.
  • داروی تزریقی هنگام تزریق درون عضلانی نیازی به رقیق شدن ندارد.
  • برای تزریق درون وریدی لازم است دارو در حدود mg/ml 5/2 رقیق شود و با سرعت 4 میلی لیتر در دقیقه وارد بدن شود.
  • در تزریق متناوب درون وریدی لازم است دارو در حدود mg/ml 5/0 رقیق شود و با سرعت 5 تا 7 میلی لیتر در دقیقه ( حدود 15 تا 20 دقیقه) وارد بدن شود.

استفاده

  • جایگزینی برای درمان خوراکی کوتاه مدت در بیماران بستری در بیمارستان که قادر به دریافت درمان خوراکی نیستند.
  • درمان کوتاه مدت زخم فعال اثنی عشر
  • مراقبت از درمان بیماران مبتلا به زخم اثنی عشر در دوزهای کاهش یافته بعد از بهبود زخم های حاد
  • برخی بیماران بستری در بیمارستان با زخم اثنی عشر در شرایط وخیم

دوز رایج برای بیماری ریفلاکس معده – مری در کودکان

1 ماه تا 16 سال

خوراکی

  • دوز معمول : 5 تا 10 میلی گرم در روز به صورت خوراکی، تقسیم شده در دو دوز جدا

16 سال و بیشتر

خوراکی

  • دوز معمول: 150 میلی گرم به صورت خوراکی دو بار در روز

توصیه ها

  • تسکین علائم معمولا 24 ساعت پس از آغاز درمان اتفاق می افتد.
  • مطالعات کنترل بر اساس دارونما با استفاده دوز مراقبت به مدت 48 هفته انجام شد.

استفاده

درمان بیماری ریفلاکس معده – مری

دوز رایج برای التهاب مری در کودکان

1 ماه تا 16 سال

خوراکی

  • دوز معمول: 5 تا 10 میلی گرم در روز به صورت خوراکی، تقسیم شده در دو دوز جدا

16 سال و بیشتر

خوراکی

  • دوز درمانی: 150 میلی گرم به صورت خوراکی 4 بار در روز
  • دوز مراقبت: 150 میلی گرم به صورت خوراکی 2 بار در روز
  • طول درمان : تا 48 هفته ( مراقبت)

توصیه ها

  • تسکین علائم معمولا 24 ساعت پس از آغاز درمان اتفاق می افتد.
  • مطالعات کنترل بر اساس دارونما با استفاده دوز مراقبت به مدت 48 هفته انجام شد.

استفاده

درمان التهاب ریه تشخیص داده شده از طریق اندوسکوپی

دوز رایج برای درمان سوء هاضمه در کودکان

12 سال و بالاتر

خوراکی ( بدون نسخه پزشک)

  • تسکین علائم: 75 تا 150 میلی گرم به صورات خوراکی به همراه یک لیوان آب
  • پیشگیری از علائم: 75 تا 150 میلی گرم به صورات خوراکی به همراه یک لیوان آب 30 تا 60 دقیقه قبل از وعده های غذایی
  • حداکثر دوز: دو قرص در یک روز
  • طول درمان: تا 14 روز (خود درمانی)

استفاده

  • تسکین سوزش سر دل مرتبط با اسید معده و ترش کردن
  • تسکین سوزش سر دل مرتبط با اسید معده و ترش کردن به وجود آمده با خوردن و یا نوشیدن مواد غذایی خاص

تنظیم دوز کلیوی

پاکسازی کراتینین کمتر از 50 میلی لیتر در ثانیه:

خوراکی: 150 میلی گرم به صورت خوراکی هر 24 ساعت. فراوانی این دوز می تواند با احتیاط افزایش یابد.

تزریقی: درون عضلانی/ درون وریدی: 50 میلی گرم هر 18 تا 24 ساعت. مقدار دوز هر 12 ساعت می تواند با احتیاط افزایش یابد.

سرم درمانی: ممکن نمی باشد.

تنظیم دوز کبدی

هیچ داده ای در این مورد وجود ندارد.

تنظیم دوز

در بیماران سالمند: از آن جایی که بیماران سالمند بیشتر در معرض کاهش عملکرد کلیوی هستند، انتخاب دوز برای آن ها باید با احتیاط زیادی صورت گیرد و در هنگام افزایش دوز مراقبت دقیق نیاز می باشد.

حتما بخوانید: لانزوپرازول برای چیست؟ تفاوت با امپرازول، نکات بارداری و همه موارد مهم

زخم اثنی عشر فعال:

توصیه معمول در این مورد 150 میلی گرم رانیتیدن دو بار در روز می باشد. دوز جایگزین برای آن 300 میلی گرم یک بار در روز بعد از وعده عصر یا در هنگام خواب است. مزایای یک دوز در درمان در مقایسه سایر روش ها در حال بررسی می باشد. دوزهای کمتر به یک میزان در کاهش ترشح اسید معده دخیل هستند و در برخی مواد بررسی شده در ایالات متحده نشان داده شده است که دریافت دو دوز 100 میلی گرمی در روز موثر تر از 150 میلی گرم بوده است. آنتاسید ها برای کاهش درد نیز توصیه می شوند.

  • مراقبت از زخم اثنی عشر بهبود یافته

دوز معمول خوراکی برای بزرگسالان 150 میلی گرم در هنگام خواب می باشد.

شرایط ترشح زیاد اسید معده ( سندروم زولینگر – الیسون)

توصیه معمول در این مورد 150 میلی گرم رانیتیدن دو بار در روز می باشد. در برخی بیماران تعداد این دوز بیشتر می شود. دوزها باید با توجه به شرایط هر بیمار تنظیم شوند. دوز این دارو می توانند تا 6 گرم در روز با توجه به شدت بیماری بیشتر شوند.

  • زخم معده خوش خیم

دوز معمول خوراکی برای بزرگسالان 150 میلی گرم دو بار در روز می باشد.

  • مراقبت از زخم معده بهبود یافته

دوز معمول خوراکی برای بزرگسالان 150 میلی گرم در هنگام خواب می باشد.

  • بیماری ریفلاکس معده – مری

دوز معمول خوراکی برای بزرگسالان 150 میلی گرم دو بار در روز می باشد.

  • التهاب مری

دوز معمول خوراکی برای بزرگسالان 150 میلی گرم چهار بار در روز می باشد.

  • مراقبت از التهاب مری بهبود یافته

دوز معمول خوراکی برای بزرگسالان 150 میلی گرم دو بار در روز می باشد.

  • استفاده در کودکان

ایمنی و اثربخشی رانیتیدن در گروه سنی 1 ماه تا 16 سال نشان داده شده است. اطلاعات کافی در مورد اثر رانیتیدین در نوزادان ( کمتر از 1 ماه) برای تعیین دوز مناسب وجود ندارد.

حتما بخوانید: معرفی قرص های درمان معده درد عصبی بر اساس نوع علائم آن

سه مورد زیر اطلاعات لازم برای تعیین دوز را در کودکان فراهم می کند:

  • درمان زخم های معده و اثنی عشر: دوز خوراکی توصیه شده برای درمان زخم های معده و اثنی عشر فعال 2 تا 4 میلی گرم به ازای هر گیلوگرم در روز تا حداکثر 300 میلی گرم در روز می باشد. این اطلاعات از نمونه های بالینی بزرگسالان و اطلاعات دارویی کودکان بیمار مشتق شده است.
  • مراقبت از زخم های بهبود یافته: دوز خوراکی توصیه شده برای مراقبت از زخم های معده و اثنی عشر 2 تا 4 میلی گرم به ازای هر گیلوگرم در روز تا حداکثر150 میلی گرم در روز می باشد. این اطلاعات از نمونه های بالینی بزرگسالان و اطلاعات دارویی کودکان بیمار مشتق شده است.
  • درمان بیماری ریفلاکس معده – مری و التهاب مری: با وجود اینکه اطلاعات اندکی در این موارد وجود دارد، مقالات منتشر شده یک دوز 5 تا 10 mg/kg در روز و معمولا تقسیم شده به 2 دوز مجزا را پیشنهاد می دهند.

عوارض جانبی جدی

عوارض جانبی جدی در این مورد بسیار کم است از هر 1000 نفر در 1 نفر اتفاق می افتد. در صورت مشاهده با پزشک تماس بگیرید:

  • درد معده که بدتر شود – این مورد نشانه از از کبد ملتهب شده یا پانکراس می باشد.
  • درد در پشت، تب، درد و خونریزی در هنگام ادرار کردن که می توانند نشانه هایی از مشکل کلیوی باشند.
  • بثورات پوستی، مفاصل ورم کرده و مشکلات کلیوی نشانه ورم کردن رگ های کوچک هستند.
  • ضربان قلب آرام و نامنظم

واکنش های آلرژیک شدید

در موارد نادر ممکن است پاسخ های آلرژیک به این دارو دیده شود. واکنش های آلرژیک شدید اورژانسی هستند. در صورت مشاهده این وضعیت در اطرافیان سریعا با پزشک تماس بگیرید.

علائم هشدار دهنده واکنش های آلرژیک شدید عبارتند از :

  • خارش پوست که می تواند منجر به قرمزی، تورم، تاول یا کنده شدن پوست شود.
  • خستگی
  • گفتگی در قفسه سینه و گلو
  • مشکل در تنفس و تکلم
  • ورم کردن دهان، صورت، لب ها، زبان و گلو

حتما بخوانید: نحوه اصولی مصرف رانیتیدین در بارداری، عوارض و تجربه کاربران

چگونه با عوارض جانبی مقابله کرد؟

چه کاری باید انجام داد:

  • معده درد: سعی کنید استراحت کنید. این مورد به خوردن و آشامیدن آرام تر و در وعده های کمتر کمک می کند. یک حوله گرم بر روی شکم خود قرار دهید. اگر درد شدیدی دارید با پزشک مراجعه کنید.
  • یبوست: مواد غذایی پر فیبر، میوه و سبزیجات بخورید و مقدار زیادی آب بنوشید. به صورت منظم ورزش کنید. برای مثال پیاده روی کنید یا بدوید. اگر این موارد کمک کننده نوبد به پزشک مراجعه کنید.
  • تهوع: از خوردن غذاهای چرب و تند در مدت مصرف رانیتیدین خودداری کنید.
, ,

مطالب مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست