خانه > اعصاب و روان > آلزایمر چیست؟ علایم، روشهای جدید درمان، تشخیص و نکات مهم
آلزایمر

آلزایمر چیست؟ علایم، روشهای جدید درمان، تشخیص و نکات مهم

حتما تاکنون با افرادی برخورد کرده اید که توانایی لازم برای به یاد آوردن بعضی چیز ها را ندارند و یا مهارت تفکر کردن آنها مختل شده است. این همان بیماری آلزایمر است که در این مقاله می خواهیم در مورد آن بحث کنیم. بیماری آلزایمر می تواند برگشت پذیر و یا برگشت ناپذیر باشد. در ادامه روشهای جدید درمان، تشخیص و نکات مهم در مورد این بیماری را بیان می کنیم. این مطلب بنابر جدیدترین تحقیقات پزشکان تهیه و تنظیم گردیده است. پس با ما همراه باشید.

چند نکته مهم

علائم بیماری آلزایمر کم کم و با گذشت زمان پیشرفت می کند. برخی اوقات، این علائم ممکن است با بیماری های دیگر اشتباه گرفته شود و یا به سن بالای فرد نسبت داده شود. سرعت رشد علائم بیماری آلزایمر برای هر شخص متفاوت است. در برخی موارد وجود حالات دیگر در بدتر شدن علائم تأثیر دارند. این حالات عبارتند از:

  1. عفونتها
  2. سکته مغزی
  3. هذیانگویی

به مانند این حالات استفاده از داروهای مشخصی هم می توانند علائم زوال عقل را بدتر می کند. فرد مبتلا به آلزایمر که علائم بیماریش به تندی در حال بدتر شدن است باید توسط پزشک معاینه شود تا بیماری اش کنترل شود. ممکن است بدتر شدن این علائم به دلایلی باشد که قابل درمان است.

نحوه تغییر در بدن توسط آلزایمر

دانلود ویدیو

علائم بیماری آلزایمر با توجه به هر 3 مرحله آن

به طور کل علائم بیماری آلزایمر به 3 مرحله اصلی تقسیم شده است:

علائم اولیه

در این مراحل اولیه، عمده ترین علائم بیماری آلزایمر مربوط به زوال حافظه است. برای مثال، فردی که بیماری آلزایمر اولیه دارد ممکن است:

  • گفتگوهای اخیر و یا رویدادها را فراموش کند.
  • چیزها را در جای عوضی قرار بدهد.
  • اسامی مکان ها و اشیاء را فراموش کند.
  • فکر کردن در مورد کلمه درست برایش دشوار باشد.
  • سوالی را مکرراً تکرار کند.
  • قضاوت نادرست در مورد چیزی کند و یا تصمیم گیری برایش سخت باشد.
  • انعطاف پذیری کمی داشته باشد و در مورد تجربه چیزهای جدید تردید داشته باشد.
  • همینطور تغییرات خلقی مانند افزایش اضطراب یا آشفتگی یا سردرگمی هم می تواند وجود داشته باشد.

مطلب مهم: 5 تا از بهترین دمنوش ها برای افزایش هوش و حافظه کدامند؟ (جدیدترین تحقیقات)

علائم مرحله میانی

با رشد کردن بیماری آلزایمر مشکلات حافظه حادتر خواهند شد. در این مرحله ممکن است فرد در به یاد آوردن اسامی افرادی که میشناسد مشکل داشته باشد و در شناختن خانواده و دوستان با مشکلاتی روبه رو شود.

علائم دیگری که ممکن است پیشرفت کنند عبارتند از:

  • افزایش سردرگمی و بی نظمی به عنوان مثال گم شدن، سرگردانی و ندانستن اوقات روز
  • رفتار وسواسی، تکرار شونده و یا تکانشی
  • زدن اتهام (اعتقاد به چیزهایی که نادرست هستند.) و یا احساس پارانوید و تردید نسبت به مراقبان و یا اعضای خانواده
  • مشکل گفتاری و زبانی
  • خواب آشفته
  • تغییرات خلقی مانند تغییرات خلقی مکرر، افسردگی و احساس اضطراب، ناامیدی و یا تحریک شدن
  • مشکل درانجام کارهای تخمینی مانند تخمین مسافت
  • دیدن و یا شنیدن چیزهایی که دیگر افراد نمی توانند ببینند یا بشنوند. (توهمات)
  • برخی افراد نیز علائمی از دمانس عروقی دارند.

در این مرحله، فرد بیمار معمولاً برای زندگی روزانه خود نیاز به حضور فردی دارد. برای مثال، ممکن است برای خوردن، شستن خود، لباس پوشیدن و استفاده از دستشویی نیازمند کمک باشند.

علائم پیشرفته

در آخرین مراحل بیماری آلزایمر علائم به شکلی حاد می شود و برای بیمار و مراقبان، دوستان و خانواده اش ناراحتی در پی خواهد داشت.

توهمات ممکن است در طول این بیماری هر از چند گاهی بیایند و رفع شوند اما با پیشرفت این بیماری بدتر می شوند. برخی اوقات، بیماران آلزایمری میتوانند از خود خشونت نشان دهند و یا به اطرافیانشان شک کنند. برخی از علائم با پیشرفت بیماری تشدید می شوند مانند:

  • مشکل بلع و قورت دادن غذا
  • مشکلات حین جابه جا شدن و یا حرکت در صورتیکه از کمک کسی استفاده نکنند.
  • کاهش وزن که گاهی اوقات حاد است.
  • بی اختیاری ادرار و یا مدفوع
  • از دست دادن قوه تکلم
  • مشکلات حاد در حافظه کوتاه مدت و یا بلند مدت

در مراحل پیشرفته این بیماری افراد نیاز به مراقبت 24 ساعته دارند تا در غذا خوردن، حرکت کردن و نظافت شخصی به مشکلی بر نخورند.

ارجاع به متخصص

اگر پزشک در خصوص داشتن بیماری آلزایمر مطمئن نیست ممکن است برای بررسی ییشتر به پزشک متخصص کار را ارجاع دهد؛ مانند:

  • یک روانپزشک
  • پزشک مراقبت از سالمندان و گاهی نیز پزشک متخصص گوش و حلق و بینی
  • یک پزشک متخصص مغز و اعصاب که در درمان حالاتی که بر روی مغز و سیستم عصبی اثر می گذارد فعالیت دارد.

ممکن است پزشک متخصص در کلینیک حافظه در کنار پزشکان دیگر که در امر تشخیص، مراقبت و مشورت با بیماران زوال عقل و خانواده هایشان کمک می کنند مستقر باشد.

متاسفانه هیچ تست قابل اطمینانی برای تشخیص بیماری آلزایمر موجود نیست و فقط باید از علائم گفته شده در بالا برای پی بردن به آلزایمر کمک بگیرید. اما کارکنان کلینیک حافظه به نگرانی های بیمار و خانواده وی در مورد حافظه و تفکرات آنان گوش فرا خواهند داد. آنان قوه حافظه را مورد ارزیابی قرار داده و اگر نیاز باشد آزمایشات بیشتری برای تشخیص این بیماری را انجام خواهند داد. تنها دو روشی که به پزشکان کمک می کنند تا آلزایمر را تشخیص دهند:

1- تست های قدرت ذهنی

یک متخصص معمولاً حافظه و قدرت تفکر را با انجام آزمایشی مانند ارزیابی شناختی می سنجد. بسیاری از این آزمایشات ارزیابی شامل تستهایی با استفاده از قلم و کاغذ و سوالات مشخصی هستند که در مجموع امتیازی به آن تعلق می گیرد.

این آزمایشات به ارزیابی توانایی ذهنی متفاوتی می پردازد که شامل:

  • حافظه کوتاه مدت و یا بلند مدت
  • تمرکز و توجه
  • مهارت های زبانی و ارتباطی
  • آگاهی از زمان و مکان
  • توانایی بینایی

لازم است اشاره شود که امتیازات کسب شده می تواند با سطح تحصیلات فرد مرتبط باشد. برای مثال، فردی که توانایی خواندن و نوشتن را ندارد می تواند امتیاز کمتری کسب کند؛ اما ممکن است مبتلا به بیماری آلزایمر نباشد. به طور مشابه، فردی که دارای تحصیلات عالیه است ممکن است امتیاز بالاتری گرفته و مبتلا به آلزایمر هم باشد.

این آزمایشات می توانند به پزشکان در خصوص این اتفاق یاری برساند اما پزشک به تنهایی نباید تشخیص این بیماری را بدهد.

همچنین بخوانید: 9 تا از بهترین دمنوش ها برای تقویت اعصاب و آرامش کدامند؟ (جدیدترین تحقیقات)

2- آزمایشات دیگر

برای پی بردن به دلایل محتمل علائم و کنکاش در علائم ایجاد آلزایمر ممکن است متخصص اسکن مغز را توصیه کند که به عبارتی همان سی تی اسکن می تواند باشد که چندین اشعه ایکس به مغز تابانده شده و در زوایای متفاوت این کار انجام می شود و رایانه این تصاویر را در کنار یکدیگر قرار خواهد داد.

اسکن ام آر آی هم یکی از این روش هاست که در این آزمایش میدان مغناطیسی قوی و امواج رادیویی برای تولید تصاویر جزئی از مغز مورد استفاده قرار می گیرند.

پیشگیری و درمانهای جدید آلزایمر

1- از نظر ذهنی و اجتماعی فعال باشید

برخی شواهد حاکی از آن است که نرخ زوال عقل در افرادی که از نظر ذهنی و اجتماعی افرادی فعال هستند پایین تر است. می توان با این اعمال ریسک مبتلا شدن به آلزایمر را کاهش داد:

  • خواندن کتاب
  • یادگیری زبان خارجه
  • نواختن ساز
  • کارهای داوطلبانه در کمیته ها
  • مشارکت در گروههای ورزشی مانند بولینگ
  • تجربه فعالیتها و سرگرمی های جدید
  • داشتن زندگی اجتماعی فعالانه

مداخلاتی مانند بازی های رایانهای آموزش ذهن در کوتاه مدت موجب بهبود حواس می شود اما اثر این بازی ها در جلوگیری از زوال عقل مشخص نشده است.

2- درمان موقت آلزایمر

درمان آلزایمر موقتاً علائم ازدست دادن حافظه و مشکلات تفکر و منطق را بهبود می بخشد. این درمانها عملکرد مواد شیمیایی مغز که مسئول انتقال اطلاعات از سلولی به سلول دیگر هستند را افزایش می دهد. اگرچه، این درمانها روند مردن سلولهای مغزی را نمی تواند متوقف نماید. هر چه این سلول ها بیشتر از دست بروند پیشرفت بیماری آلزایمر هم بیشتر می شود. بسیاری از متخصصان در خصوص درمانهای در حال پیشرفت بیماری آلزایمر خوشبین هستند. درک فزاینده ای از اینکه چطور این بیماری موجب اختلال مغز می شود درمانهای بالقوه ای برای این بیماری را بوجود آورده که پروسه این بیماری را کند می کند. درمانهای آینده برای درمان آلزایمر شامل بکار گیری دارو است که این نوع درمان مشابه بیماری هایی مانند ایدز و یا انواع سرطان هاست.

درمان هایی که در زیر به آنها اشاره شده است در میان درمان هایی است که در حال پژوهش است. برخی از درمان های جدید آلزایمر توده های میکروسکوپی پروتئین بتا آمیلوئید (پلاک ها) را مورد هدف خود قرار می دهند. پلاک ها نشانه بیماری آلزایمر هستند.

3- بهبود سیستم ایمنی

چندین دارو از جمله داروهای آنتی بیوتیکی مونوکلونال در جلوگیری از چسبیدن بتا آمیلوئید به پلاکها جلوگیری میکند. این داروها پلاکهای بتا آمیلوئید شکل گرفته را از بین برده و کمک به پاکسازی بدن از این پروتئین میکند. این آنتی بیوتیک ها از آنتی بادی هایی که به طور طبیعی در بدن به منظور پاسخ سیستم ایمنی به عوامل خارجی یا واکسن ها تولید می شوند تقلید می کنند.

این آنتی بیوتیکها هیچ سودمندی برای افرادی که آلزایمر خفیف یا متوسط دارند را نشان نداده است. ممکن است این آنتی بیوتیکها در اوایل شروع این بیماری استفاده گردد. این دارو در پژوهش ها ایمن شناخته شده و همچنان در مراحل بالینی بیماری مورد ارزیابی قرار می گیرند.

همچنین بخوانید: چرا باید عوارض قرصهای خواب آور (آرامش اعصاب) را جدی بگیریم؟

4- جلوگیری از تخریب

چندین سال قبل، محققان به این نکته پی بردند که بتا آمیلوئیدها در تعامل با پروتئینی دیگر بنام Fin هستند. زمانیکه این دو پروتئین در کنار یکدیگر قرار بگیرند موجب از بین رفتن ارتباط میان سلولها در مغز می شوند. مطالعاتی برای مهار این پروتئین در حال انجام است. این دارو در ابتدا برای درمان سرطان به بازار آمد اما اکنون در حال آزمایش برای بیماری آلزایمر است.

در آزمایشاتی که بر روی موش ها انجام شد مصرف این دارو موجب شروع به کار سیناپس ها شده و حیوانات مقداری از حافظه از دست رفته خود را بازیابی کردند. آزمایشات انسانی همچنان در حال انجام است.

5- مسدود کننده های تولید

این درمان مقدار بتا آمیلوئید را کاهش می دهد. تحقیقات نشان داده است که بتا آمیلوئید توسط آنزیم های متفاوتی در دو مرحله تولید می شود. داروهای آزمایشی بر روی مسدود کردن فعالیت این آنزیم ها کار می کنند و به عنوان مهار کننده های بتا و گاما شناخته می شوند. تحقیقات اخیر نشان داده که این مهار کننده ها سرعت کاهش حواس را کند نکرده و در افراد مبتلا به آلزایمر خفیف و متوسط عوارض متعددی ایجاد می کند.

6- جلوگیری از تنیدگی پروتئین tau

زمانی که پروتئینی بنام tau به فیبرهای میکروسکوپی بنام tangles تبدیل می شود سیستم انتقال سلولهای مغز دچار اختلال می شود که این یکی از شایع ترین اختلالات مغزی در آلزایمر هم هست. محققان در تلاشند تا به شکلی جلوی تبدیل tau به tangle را بگیرند.

7- کاهش تورم

آلزایمر موجب تورم مزمن در سلولهای مغزی می شود. محققان به دنبال راهی برای درمان پروسه تورم در بیماری آلزایمر هستند. دارویی به نام لوکین هم اکنون در حال انجام این تحقیقات است. ممکن است این دارو سیستم ایمنی بدن را تحریک کرده تا از مغز در برابر پروتئین های مضر محافظت کند.

هم چنین پزشکان داروهای مورد استفاده در بیماری دیابت را مورد پژوهش قرار دادند تا از این طریق پروتئین بتا آمیلوید و تورم را پایین آورند اما اینکار موفقیت آمیز نبود.

8- تحقیق در خصوص اثرات انسولین

محققان در باره اثرات انسولین بر روی مغز و عملکرد سلولهای مغزی و همچنین تغییرات انسولین که بر آلزایمر تاثیر می گذارد کار کرده اند. روش کار استفاده از اسپری بینی انسولین بود که برای پایین آوردن پیشرفت آلزایمر مورد بررسی قرار گرفت اما نتایجش منفی گزارش شد.

9- مطالعات در خصوص ارتباط بین قلب و مغز

شواهد نشان می دهد که سلامت مغز با سلامت قلب و رگهای خونی ارتباط دارد. ریسک گرفتن بیماری آلزایمر در بیماران قلبی بیشتر است. این شامل فشار خون بالا، بیماری قلبی، سکته مغزی، دیابت و کسترول بالا است. برخی تحقیقات در این ارتباط در حال بررسی هستند:

10- داروهای حاضر برای ریسک فاکتورهای بیماری قلبی

محققان در صدد این هستند که بدانند آیا داروهای فشار خون به افراد دارای بیماری آلزایمر کمک می کند و یا ریسک پیشرفت این بیماری را پایین می آورد یا نه؟

حتما بخوانید: 5 تا از بهترین قرص های آرامش اعصاب تایید شده توسط FDA (بدون عوارض)

11- داروهایی که به منظور اهداف جدیدی بکار می روند

پروژه هایی جدید در مورد چگونگی ارتباط بین بیماری قلبی و آلزایمر در سطح مولکولی به تحقیق پرداخته اند تا داروهایی با اهداف جدید را تولید کنند.

12- گزینش سبک زندگی

محققان توصیه می کنند که گزینش سبک زندگی که برای قلب مفید است مانند ورزش و خوردن غذاهای سلامت به پیشگیری از آلزایمر کمک می کند و یا در روند آن تأخیر ایجاد می کند.

13- درمان با هورمون

در یکی ازپژوهش ها استفاده از استروژن برای حداقل یکسال در زمان پیش از یائسگی و مراحل اولیه یائسگی بکار گرفته شد تا از قوه تفکر و حافظه در زنان مستعد ابتلا به آلزایمر پشتیبانی کند؛ اما تحقیقات دیگری این سودمندی را رد کرد. هنوز تحقیقات بیشتری باید درخصوص نقش استروژن و عملکرد شناختی انجام گیرد.

پیشرفت داروهای جدید نسبتاً با کندی روبه روست. این گام های کند مسلماً برای بیماران و خانواده هایشان می تواند ناامید کننده باشد.

مطالب مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست