خانه > خون > علت زخم پا در بیماران دیابتی (و بهترین روش درمان)
زخم پا در افراد دیابتی

علت زخم پا در بیماران دیابتی (و بهترین روش درمان)

زخم پا در بیماران دیابتی زخم های بازی هستند که معمولاً در کف پا قرار دارند. افراد مبتلا به دیابت، بیشتر تحت تأثیر زخم پا قرار می گیرند. زخم های پا به دلیل شکستن بافت ایجاد می شود.

زخم پای دیابتی تقریباً 15 درصد از بیماران دیابتی را تحت تأثیر قرار می دهد. بسته به میزان کنترل دیابت و مراقبت از پاها، تقریبا همه ی افراد دیابتی در معرض این عارضه قرار دارند.

بیشتر زخم های پای دیابتی، در زیر انگشتان بزرگ یا سینه ی پا دیده می شوند. زخم پا می تواند پا را تا استخوان های داخلی تحت تأثیر قرار دهد. اگر این زخم ها به موقع درمان نشوند، احتمال گسترش عفونت و نهایتا قطع اندام ها وجود دارد.

علل زخم پای دیابتی چیست؟

احتمال ایجاد زخم پا در همه ی بیماران دیابتی وجود دارد. عوامل مختلفی از جمله موارد زیر وجود دارد که می تواند منجر به ایجاد زخم پا شود:

  • گردش خون ضعیف یک بیماری عروقی است که موجب می شود خون نتواند به درستی در پاها جریان یابد. گردش خون ضعیف می تواند منجر به ایجاد زخم پا شود و همچنین بهبود زخم را دشوار کند.
  • بیماران دیابتی می توانند پس از سالها دچار نوروپاتی شوند. نوروپاتی ناتوانی در احساس درد در پا به دلیل آسیب عصبی است که به علت افزایش سطح قند خون ایجاد می شود. این شرایط می تواند منجر به زخم پا شود. سطح بالای گلوکز می تواند روند بهبود زخم پا را در این بیماران کند نماید.

سایر دلایل زخم پای دیابتی عبارتند از:

  • تغییر شکل پا
  • تحریک
  • ضربه

عوامل خطر ایجاد کننده ی زخم پای دیابتی کدامند؟

مهمترین عوامل خطرزای عامل زخم پا شامل نوروپاتی دیابتی، تغییر شکل یا دفرمیتی پا و بیماری انسداد شریانی محیطی است. معاینه ی پای بیماران دیابتی توسط پزشک، می تواند بیماران مستعد زخم پا یا بیمارانی که از قبل این مشکل را دارند، شناسایی کند.

آموزش صحیح در مورد بهداشت پا، مراقبت از ناخن ها و استفاده از پاپوش بسیار مهم است به طوری که می تواند خطر ایجاد زخم پا را کاهش می دهد. خطر قطع اندام های تحتانی در بیماران دیابتی 15 تا 46 برابر بیشتر از افراد سالم است.

بهترین جایگزین قند و شکر برای بیماران دیابتی

عوامل خطر زخم پای دیابتی عبارتند از:

  • نژاد: بومیان آمریکایی، آفریقایی-آمریکایی و اسپانیایی تبار بیشتر در معرض ابتلا به زخم پای دیابتی هستند.
  • سن: افراد مسن به ویژه مردان مسن، بیشتر در معرض خطر ابتلا به زخم پای دیابتی هستند.
  • چاقی: افرادی که دارای اضافه وزن هستند بیشتر در معرض ابتلا به زخم پای دیابتی هستند.
  • مصرف بیش از حد الکل: افرادی که بیش از حد و در مدت زمان طولانی الکل مصرف می کنند ممکن است به زخم پای دیابتی مبتلا شوند.
  • سیگار کشیدن: افراد سیگاری بیشتر در معرض خطر ابتلا به این بیماری هستند.
  • انسولین زیاد: افرادی که به طور مکرر از انسولین استفاده می کنند در معرض خطر بیشتری قرار دارند.
  • بیماران مبتلا به مشکلات کلیوی ناشی از دیابت
  • بیماران مبتلا به بیماری قلبی
  • پوشیدن کفش های تنگ یا گشاد
  • اصلاح و مراقبت نامناسب از ناخن های پا
  • بیماران مبتلا به بیماری چشم ناشی از دیابت

علائم زخم پای دیابتی چیست؟

توانایی تشخیص علائم زخم پای دیابتی برای درمان زودهنگام و بهبود آن بسیار مهم است. اگر زخم پای دیابتی به موقع درمان نشود، می تواند منجر به عفونت، تغییر شکل دائمی پا یا قطع اندام شود.

علائم زخم پای دیابتی همیشه و به ویژه در مراحل اولیه مشخص نیست. ممکن است تا زمان عفونی شدن زخم، علایمی مشاهده نشود. همچنین این احتمال وجود دارد که به دلیل آسیب عصبی (نوروپاتی) دردی احساس نشود و این باعث می شود که بیمار از زخم پای خود مطلع نشود.

درمان دیابت با روشهای خانگی (رژیم غذایی دمنوش سبک زندگی)

با این حال شما باید بسیار مراقب باشید و به ایجاد هر تغییرات کوچکی در پاها توجه کنید.

علائم زخم پای دیابتی عبارتند از:

تغییر رنگ پوست در اطراف ناحیه آسیب دیده گانگرن (مرگ بافت به دلیل عفونت)
بی حسی در پاها درد
ورم و گرمای غیرمعمول اطراف ناحیه آسیب دیده ترشحاتی که از زخم خارج می شود
تحریک بوی بد زخم
خشک و ضخیم شدن پوست اطراف زخم ترک خوردگی پوست
سیاه شدن بافت اطراف زخم پینه پا
میخچه تب (که در مراحل پیشرفته ایجاد می شود)
خونریزی از زخم

تشخیص زخم پای دیابتی چگونه انجام می گیرد؟

برای تشخیص زخم پا، به احتمال زیاد پزشک ابتدا معاینه فیزیکی انجام می دهد. او پاها، انگشتان پا و ناخن های شما را از نظر بریدگی، خراش، تاول یا زخم پا بررسی می کند.

پزشک از شما سوالاتی مانند نوع کفش هایی که معمولا می پوشید و روش هایی که با آن سلامت پا و بهداشت آن را حفظ می کنید می پرسد. ممکن است از شما خواسته شود بایستید و راه بروید تا وزن بدن و فشار اعمال شده روی پاها ارزیابی شود. لنگیدن هنگام راه رفتن می تواند نشانه ی آسیب پا باشد.

پزشک همچنین سطح قند خون و گردش خون شما را بررسی می کند. پزشک زخم را از نظر عفونت و عمق زخم بررسی می کند. وی هرگونه عفونت مانند سلولیت یا استئومیلیت (عفونت استخوان) را بررسی می نماید.

آیا هندوانه قند دارد و برای افراد دیابتی مضر است؟

پزشک همچنین بررسی می کند که آیا مشکلات گردش خون، ناهنجاری های پا یا نوروپاتی دیابتی دارید یا خیر. وجود هر یک از این شرایط می تواند روند بهبودی را تحت تأثیر قرار دهد یا مانع آن شود.

برای بررسی نوروپاتی، پزشک شما به احتمال زیاد رفلکس هایتان را بررسی می کند، میزان حس اطراف پاها را بررسی می نماید یا پاها را معاینه می کند تا از وجود نوروپاتی اطمینان حاصل کند.

پزشک ممکن است با گرفتن نبض، وضعیت گردش خون در پاها و ساق پا را مشخص کند. او همچنین گرما و رنگ پاها را بررسی می کند.

سونوگرافی داپلر ممکن است در موارد ضعیف بودن نبض، برای بررسی وضعیت گردش خون استفاده شود. آزمایشاتی که ممکن است برای تشخیص و درمان زخم پای دیابتی لازم باشد، شامل موارد زیر است:

  • آزمایش خون: آزمایش خون برای بررسی وجود عفونت انجام می شود. اگر زخم قرمز و متورم یا گرم باشد، ممکن است آزمایش خون انجام شود.
  • اسکن MRI: اسکن MRI برای بررسی میزان آسیب ناشی از زخم انجام می شود. MRI استخوان ها را نشان می دهد و وجود هرگونه التهاب را مشخص می کند.
  • اشعه ایکس: ممکن است تصویر برداری اشعه ی ایکس انجام شود تا پزشک بتواند استخوان ها و تاندون های داخلی را از نظر وجود هرگونه عفونت یا آسیب بررسی کند. ممکن است تغییراتی در ترازبندی استخوانها، از دست دادن توده استخوان، ضعیف شدن استخوانها و شکستگی ها رخ دهد. تشخیص زودهنگام هر یک از این شرایط به جلوگیری از بدتر شدن اوضاع و قطع عضو کمک می کند.
  • سی تی اسکن: ممکن است برای بررسی و مشاهده ی اندام های داخلی و استخوان ها، سی تی اسکن انجام شود.
  • کشت های باکتریایی: پزشک ممکن است با ابزارهای پزشکی، یک نمونه از زخم پای بیمار بگیرد تا از وجود یا عدم وجود عفونت اطمینان حاصل کند.

بیماران دیابتی چه نانی بخورند؟ (و چه نانی نخورند؟)

درمان زخم پای دیابتی

زخم های پای دیابتی باید در مراحل اولیه درمان شوند تا از آلودگی و پیشرف آن جلوگیری شود. درمان های مناسب زخم پای دیابتی عبارتند از:

  • مدیریت قند خون و دیگر بیماری ها: در مرحله ی اول باید گلوکز خون کنترل و مدیریت گردد. پس از آن باید هر بیماری در اسرع وقت درمان شود.
  • جلوگیری از ابتلا به زخم: پیشگیری از ابتلا به زخم پا بسیار مهم است. با استفاده از شست و شوی منظم پا، خشک نگه داشتن زخم با تعویض مکرر پانسمان، ضدعفونی کردن پوست اطراف زخم، درمان های آنزیمی و استفاده از پانسمان های آلژینات کلسیم می توانید از رشد باکتری ها جلوگیری کنید.
  • برداشتن فشار از روی پاها: با نشستن یا دراز کشیدن، فشار اعمال شده روی پاها را کم کنید. اینکار باعث کاهش فشار وارده بر پای آسیب دیده می شود. فشار بیش از حد می تواند باعث گسترش زخم و عفونت شود. به افرادی که اضافه وزن دارند توصیه می شود برای کاهش وزن اقدام کنند تا فشار ایجاد شده روی پاها کاهش یابد. همچنین باید از ایستادن های طولانی مدت روی پاها اجتناب شود.
  • از بین بردن پوست و بافت مرده (دبریدمان): دبریدمان، برداشتن بافت پوست مرده از سطح زخم است. از بین بردن پوست مرده و سایر موارد خارجی به جلوگیری از عفونت کمک می کند و روند بهبودی را تسریع می نماید.
  • استفاده از دارو و پانسمان زخم: پس از برداشتن بافت پوست مرده، زخم تمیز می شود و قبل از پانسمان و بانداژ، داروهای لازم استفاده می گردد.
  • آنتی بیوتیک و پماد: برای جلوگیری از عفونت و تسهیل روند بهبودی، ممکن است به شما آنتی بیوتیک، داروهای ضد پلاکت یا ضد لخته داده شود. همچنین ممکن است داروها و کرم های بدون نسخه ای مانند پماد سیلور سولفادیازین، ژل یا محلول های پلی هگزا ماتیلن بیگوانید و… برای شما تجویز شود.
  • جراحی: وقتی همه روش های درمانی دیگر شکست خورده باشند، جراحی آخرین راه چاره محسوب می شود. روش های جراحی ممکن است برای کاهش فشار به ناحیه آسیب دیده مانند تراشیدن استخوان یا از بین بردن ناهنجاری های پا باشد.

در موارد شدید که زخم، آلوده و عفونی شده است و بهبودی آن امکانپذیر نیست، ممکن است پزشک برای جلوگیری از گسترش عفونت به سایر قسمت های بدن، قطع عضو را پیشنهاد دهد.

علت ورم پا در بیماران دیابتی (7 روش درمان خانگی)

مطالب مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست