خانه » دیسک کمر، گردن، مفاصل » علت درد تاندون آشیل پا، نکات پارگی، روش تشخیص و نکات مهم دیگر
تاندون

علت درد تاندون آشیل پا، نکات پارگی، روش تشخیص و نکات مهم دیگر

درد پشت قوزک یا پایین ماهیچه ی ساق پا ممکن است علامتی از تاندون آشیل باشد. ورزشکارانی که در مسابقات زمینی ، فوتبال ، والیبال ، سافت بال و راکت دار مانند تنیس شرکت می کنند ، بیشتر مستعد آسیب تاندون آشیل هستند.

تاندون ها بافتهای سختی هستند که عضلات را به استخوان ها متصل می کنند. تاندون آشیل پشت ساق پا را به پاشنه پا متصل می ‌کند. این تاندون بزرگ ‌ترین تاندون بدن است و در راه رفتن، دویدن و پریدن به ما کمک می‌ کند. به عبارت دیگر تاندون آشیل یکی از طولانی ترین تاندون های بدن است و برای پیاده روی و دویدن بسیار ضروری است و بهمین دلیل مستعد ابتلا به ساییدگی و پارگی های قابل توجه است.

گرفتگی عضلات، بهترین قرص و آمپول ها، روشهای جدید درمان و نکات دیگر

تاندونیت آشیل

شرایط مختلفی وجود دارد که می تواند باعث درد تاندون آشیل شود:

  • تاندونیت التهاب تاندون است. تاندونیت آشیل یک وضعیت حاد (با شروع سریع) است که به مدت 6 هفته یا کمتر طول میکشد. برخی از پزشکان این تشخیص را به عنوان اولین مورد از موارد آسیب های تاندون درنظر میگیرند که متعاقباً شدت آن افزایش می یابد.
  • تاندونوز یک آسیب غیر التهابی به تاندون است. این اسیب به طور معمول به دلیل استفاده بیش از حد و طولانی مدت از تاندون اتفاق می افتد ، که می تواند منجر به ضعف در الیاف تاندون شود.
  • پاراتنونیت التهاب بافت اطراف تاندون(یا لایه ی خارجی تاندون) است که ممکن است ضخیم شود و به تاندون بچسبد. تشخیص این وضعیت دشوار است ، زیرا برخی از پزشکان معتقدند که پاراتنونیت و تاندونیت شرایط مشابهی هستند.
  • تاندینوپاتی آشیل شامل التهاب و متعاقبا تخریب الیاف تاندونی ست که در قسمت پشت استخوان پاشنه پا (calcaneus) قرار گرفته است.

به بیمارانی که به تاندینوپاتی آشیل مبتلا شده اند ، توصیه می شود که از پزشک خود در مورد جزئیات این وضعیت سؤال کنند.

پارگی تاندون آشیل

افراد مبتلا به تاندونیت آشیل و سایر مشکلات مربوط به آن، مستعد ابتلا به پارگی تاندون هستند.

پارگی تاندون آشیل به طور معمول یک رویداد آسیب زننده و ناگهانی است. به عنوان مثال ، ممکن است فرد در حال دویدن باشد و ناگهان متوقف شود یا جهت مسیر را بصورت ناگهانی تغییر دهد. این موجب پاره شدن سریع تاندون میشود. این آسیب میتواند درد شدید و ناگهانی به دنبال داشته باشد.

بهترین روشهای موثر درمان پای رگ به رگ شده در منزل

بیماران مبتلا به پارگی تاندون آشیل معمولاً در راه رفتن یا ایستادن مشکل پیدا می کنند. این افراد ممکن است نتوانند بدرستی راه بروند یا بایستند و بنابراین ممکن است نیاز به جراحی داشته باشند.

به جز در موارد پارگی تاندون ، افراد مبتلا به مشکلات تاندون آشیل معمولاً تشدید تدریجی درد را تجربه می کنند. این درد معمولاً در ابتدا در فعالیتهای بدنی شدید مانند دویدن و ورزش دیده می شود اما بعد از مدتی، در راه رفتنهای معمولی هم بوجود می آید. در موارد شدید ممکن است درد حتی در حالت استراحت نیز احساس شود.

علایم زیر میتواند نشان دهنده ی تاندینوپاتی آشیل باشد:

  • دردی که در زمان فعالیت بوجود آید. این درد ممکن است در تاندون آشیل بخصوص در ماهیچه ی تحتانی ساق پا که در آن تاندون و بافت ماهیچه ای قرار دارد دیده شود. در مواردی که تاندون به داخل کالکانئوس (استخوان پاشنه پا) وارد می شود ، درد کمتر احساس می گردد.
  • ورم و سفتی در محل تاندون آشیل ، به ویژه در جایی که به پاشنه پا متصل میشود. این سفتی ممکن است در صبح شدیدتر باشد.
  • قرمزی و گرمی پوست که روی تاندون آشیل قرار گرفته است. این قسمت همچنین ممکن است به لمس حساس باشد.
  • کاهش قدرت در ساق یا قوزک پا.
  • کاهش دامنه حرکت در مچ پا. انعطاف پذیری کامل قوزک پا ممکن است مشکل شود.
  • وجود ناهنجاری هاگلند ، که تشکیل استخوان در پشت پاشنه پا می باشد.

با تشدید علائم به مرور زمان ، فرد ممکن است در ایستادن ، راه رفتن یا دویدن دچار مشکل شود.

ارتباط تاندونیت و بورسیت

بورس يك كيسه نرم حاوي مايع است كه به عنوان يك بالشتك بين تاندون ها و استخوان ها عمل مي كند. التهاب بورس را بورسيت میگویند. علائم مرتبط با تاندونیت آشیل و دیگر شرایط مربوط به آن، ممکن است با علائم مرتبط با بورسیت در قسمت پشت پا همراه باشد. دو نوع متداول بورسیت پاشنه ، به نام بورسیت رترو کل کانکانال و بورسیت تاندون آشیل، به طور جداگانه یا همراه با هم ممکن است رخ دهد.

بورسیت Retrocalcaneal

بورس رتروکلکانکانال در پشت تاندون آشیل ، درست در جایی که تاندون به استخوان پاشنه وصل می شود ، قرار دارد. هنگامی که این بورس دچار التهاب شود (بورسیت) باعث تورم قابل مشاهده در بافت نرم در قسمت بالای استخوان پاشنه می شود. بیماران مبتلا به بورسیت رتروکلکانکانال در جلوی تاندون آشیل و درست بالای استخوان پاشنه دچار درد خواهند شد. این درد با فشار دادن پاشنه با دست، تشدید میشود.

بورسیت Retro Achilles

بورس Retro Achilles بین تاندون آشیل و پوست قرار دارد. علائم بورسیت Retroachilles کمی متفاوت از علائم بورسیت retrocalcaneal است. ورم ممکن است مشخص تر باشد و مانند یک برآمدگی سفت پشت پاشنه دیده شود. این بورسیت نسبت به بورسیت retrocalcaneal متداولتر است و باعث می شود پوست پشت پاشنه پا قرمز شود.

ورم مچ پا، علت، جدیدترین درمانهای خانگی و همه نکات مهم دیگر

عوامل افزایش ریسک درد تاندون آشیل

هر کسی می تواند دچار صدمه به تاندون آشیل شود ، اما برخی از افراد نسبت به دیگران بیشتر مستعد این بیماری هستند. عواملی که احتمال بروز تاندونیت آشیل و سایر مشکلات تاندونیت را افزایش می دهد عبارتند از:

  • تغییر در برنامه تمرینی ورزشکاران و یا شدت آن ، مانند اضافه کردن دویدن روزمره یا شرکت در تمرینات پلیومتریک که نیاز به حرکت سختتر دارد ، مانند استفاده از جامب باکس(وسیله ای برای تمرین پرش عمودی)
  • تغییر سطح تمرین ، مانند زمانی که یک تنیسور زمین بازی را از زمین های چمن به زمین ماسه ای تغییر می دهد ، یا زمانی که ورزشکار از کفش دیگری استفاده کند.
  • ماهیچه های غیرمنعطف یا ضعیف ساق پا می توانند بیش از حد کشیده شوند و در نتیجه به بافت نرم صدمه وارد کند.
  • بی ثباتی مزمن مچ پا ، یا چرخیدن مکرر مچ پا
  • اختلاف طول پاها، حتی اگر خیلی جزئی باشد ، می تواند ساختارهای بافت نرم مانند تاندون آشیل را در معرض خطر آسیب دیدگی قرار دهد.
  • پوشیدن کفش پاشنه بلند به طور مرتب می تواند تاندون آشیل را کوتاه کند و این امر آن را بیشتر در معرض آسیب دیدگی قرار می دهد.
  • ورزش بیش از حد ، به ویژه دویدن روی سربالایی ها ، تاندون آشیل را در معرض آسیب های مکرر قرار می دهد.
  • افزایش سن (بیش از 30 سالگی) به کاهش خونرسانی در تاندون ها منجر می شود و آنها را بیشتر در معرض آسیب دیدگی قرار می دهد.
  • استفاده از آنتی بیوتیک های فلوروکینولون ، مانند سیپروفلوکساسین (Cipro) ، جمی فلوکساسین (Factive) یا لووفلوکساسین (Levaquin) ، فرد را در معرض خطر موقتی آسیب تاندون قرار می دهد.
  • قوس زیاد پا با خطر بیشتری برای ایجاد تاندونیت آشیل همراه است.
  • انواع خاصی از آرتروز ، مانند اسپوندیلیت آنکیلوزان یا آرتریت پسوریاتیک نیز ممکن است فرد را در معرض خطر بیشتری از تاندونیت آشیل قرار دهد.

به افرادیکه عوامل خطر آسیب تاندون آشیل را دارند یا مستعد ابتلا به این وضعیت هستند، توصیه میشود با پزشک متخصص مراجعه نمایند.

خطر صدمه حاد

پارگی تاندون آشیل می تواند ناشی از انجام ورزشهای سخت ، فشار ناگهانی (به عنوان مثال ، هنگامی که ورزشکار پیست مسابقه را شروع می کند) یا تغییر ناگهانی در جهت باشد.

پارگی تاندون آشیل بیشتر مربوط به صدمات حاد است. اما تاندونیت مزمن می تواند بعد از عدم موفقیت در درمان چندین پارگی یا شرایط حاد التهابی ایجاد شود ، که بعضی اوقات ممکن است در شرایطی اتفاق بیفتد که ورزشکاران تمایل ندارند و یا اینکه قادر به گذراندن دوره استراحت کافی به دنبال آسیب نیستند.

برای تشخیص بالینی تاندونیت آشیل یا سایر آسیبهای تاندون ، پزشک باید احتمال وجود سایر مشکلات، مانند موارد زیر را که علایم مشابه با آسیب به تاندون آشیل دارند رد کند:

  • ضعف قوزک پا
  • سندرم اس تریگونوم(یا سندروم گیر افتادگی خلفی مچ پا که باعث درد مچ میشود)
  • تنوسینوویت(التهاب غلاف سینوویال که علایم مشابه با تاندونیت دارد)
  • در رفتگی تاندونهای پرونئال یا سایر تاندونهای فلکسور پلانتار.

پزشک علت درد را براساس مشاهدات خود از معاینه فیزیکی ، وضعیت پزشکی دقیق بیمار و در صورت لزوم آزمایش های تشخیصی، تشخیص می دهد.

معاینه فیزیکی

پزشک کف پا و پایین پا را معاینه می کند و به دنبال علائم تاندونیت آشیل خواهد بود. او احتمالاً یک سری ارزیابی های بالینی مانند آزمایش تامپسون (یا “فشار ماهیچه ی ساق پا”) را انجام می دهد تا یکپارچگی تاندون آشیل را آزمایش کند. پزشک همچنین ممکن است از بیمار بخواهد برای سنجش میزان درد ناشی از فعالیت و همچنین مشخص کردن محل دقیق درد ، یک سری تمرینات مانند بالا بردن پا ، هاپ یا پرش انجام دهد.

سابقه ی پزشکی بیمار

علاوه بر معاینه بالینی ، پزشک سابقه ی پزشکی مفصلی از بیمار نیز خواهد گرفت. او ممکن است در موارد زیر از بیمار سؤال کند:

  • توصیف درد. به عنوان مثال ، بیماران ممکن است درد را به صورت تیز ، موقتی ، دایم و خفیف یا شدید توصیف کنند.
  • عواملی که باعث بهتر یا بدتر شدن بیمار می شود ، مانند این که آیا درد با فعالیت افزایش، تشدید می شود یا خیر.
  • در مورد فعالیتهای ورزشی اخیر بیمار، از جمله تغییر در برنامه تمرین ، سطح یا نوع ورزشی که انجام می شود، سوال میشود.
  • گزارش آسیب های گذشته و یا التهاب تاندون آشیل ، از جمله زمان و چگونگی وقوع آن ، در صورت عود مجدد ، و از چه روش های درمانی استفاده شده است.
  • توصیف هرگونه تغییر در ناحیه تاندون آشیل ، مانند افزایش درد در برجستگی استخوانی در پشت پاشنه ، ورم ، حساسیت به لمس ، قرمزی یا از بین رفتن قدرت یا دامنه حرکت.

تشخیص بوسیله ی آزمایشات تصویربرداری

معمولاً برای رسیدن به تشخیص تاندونیت آشیل ، استفاده از روشهای تصویربرداری پزشکی لازم نیست. با این حال ، در بعضی موارد پزشک ممکن است برای گرفتن یک تصویر دقیق از تاندون یا رد شرایط دیگر ، استفاده از روشهای زیر را توصیه کند:

  • تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) یک تصویر دقیق از تاندون و ساختارهای اطراف آن را ارائه می دهد و می تواند ضخیم شدن یا پارگی های جزئی تاندون آشیل و همچنین تاندونیت را نشان دهد.
  • سونوگرافی به پزشک اجازه می دهد تاندون را در حالی که در حین حرکت است ، مشاهده کند. آزمایش سونوگرافی ممکن است با سونوگرافی داپلر رنگی بهبود یابد(نوعی تکنولوژی پیشرفته تر نسبت به سونوگرافی معمولی که تصاویر دقیقی از بافتهای سطحی و عمقی نشان میدهد) ، که به پزشک کمک می کند تا ارزیابی کند که تاندون آشیل عروقی است یا مشکل جریان خون دارد ، زیرا خون در زمان آسیب دیدگی تاندون، بصورت کامل و قابل اطمینان به تاندون آشیل نمی رسد.

از اشعه X معمولاً برای تشخیص آسیب یا پارگی تاندون آشیل استفاده نمی شود ، اما در شناسایی عوامل مرتبط با درد مانند برجستگی استخوانی (برآمدگی) در پشت پاشنه ، شامل ناهنجاری هاگلوند ، پوکی استخوان ، شکستگی استخوان و سندرم اس تریگونوم (یا سندروم گیر افتادگی خلفی مچ پا) مفید است.

پیچ خوردگی (رگ به رگ شدن) مچ پا: پمادها، درمانهای خانگی موثر و مدت زمان بهبودی

درمانهای پیشنهادی سعی در کنترل التهاب (در صورت وجود) ، به حداقل رساندن فشار در تاندون آشیل و بهبودی آن دارند.

درمانهای اولیه تاندونیت آشیل ، تاندونوز و سایر مشکلات مرتبط با تاندون شامل موارد زیر است:

  • استراحت. بسته به شدت آسیب ، پزشک ممکن است استراحت کامل یا جزئی را توصیه کند. در صورت توصیه ی پزشک به استراحت جزئی ، ممکن است به ورزشکاران توصیه شود برنامه های تمرینی یا سطح شدت تمرینهای خود را اصلاح کنند.
  • تغییر در سطح تمرین. برخی پزشکان به ورزشکاران توصیه می کنند در سطوح نرم تر تمرین کنند. به عنوان مثال ، اکثر کارشناسان معتقدند دویدن در یک مسیر نرم مصنوعی به جای پیاده روهای بتونی فشار کمتری را روی تاندون آشیل و سایر ساختارهای مفاصل ایجاد می کند.
  • تغییر کفش. به همه ، به ویژه ورزشکاران ، توصیه می شود کفش هایی را انتخاب کنند که هم پشتیبانی و هم راحتی خوبی داشته باشند.
  • یخ. برای کاهش درد و التهاب در تاندون آشیل ممکن است حمام یخ ، ماساژ یخ یا کمپرس سرد توصیه شود. بیماران ممکن است 10 تا 20 دقیقه پس از فعالیت از یخ درمانی استفاده کنند.
  • داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند آسپرین ، ایبوپروفن (به عنوان مثال Motrin ، Advil) ، ناپروکسن (به عنوان مثال Aleve ، Naprosyn) و مهار کننده های Cox-2 (به عنوان مثال Celebrex) میتواند به کاهش درد و التهاب کمک کنند.
  • استفاده از کفی های ارتوجی. تاندون آشیل ، پاشنه و سایر قسمتهای پا در طول روز دایما مورد استفاده قرار میگیرند. کفی های ارتوجی ممکن است فشار روی تاندون را به حداقل برساند و راحتی بیشتری برای فرد فراهم کند.
  • استفاده از بریس. بریس های موقت می توانند از حرکت مچ پا جلوگیری کند و به تاندون آشیل فرصت بهبودی ببخشد.
  • استفاده از برچسب های پوستی نیتروگلیسیرین ترانس درمال. استفاده روزانه از چسب های نیتروگلیسیرین ترانس درمال در موارد شدیدتر تاندونیت آشیل مفید است. این چسبهای پوستی ممکن است با نام های Minitran ، Nitrek ، Nitro TD Patch-A و Nitro-Dur به فروش برسند.
  • فیزیوتراپی. یک فیزیوتراپیست دارای مجوز ممکن است از یک یا چند روش درمانی زیر استفاده کند ، که هر کدام سعی در کاهش درد و بهبود توانایی بدن یا هر دو دارند.
  • تمرینات حرکات کششی و تقویتی باعث افزایش پایداری مچ پا می شود.
  • ماساژ با اصطکاک متقابل (فشار عمقی که بر روی بافت اعمال می شود) جریان خون را تحریک می کند و تحرک را بهبود می بخشد.
  • سونوگرافی درمانی با ایجاد امواج صوتی با فرکانس بالا ، تاندون آشیل و ماهیچه های اطراف آن را تحریک می کند.
  • یونتوفورزیس ، از یک جریان الکتریکی خفیف برای استفاده از داروی ضد التهابی از طریق پوست سالم و داخل تاندون آشیل استفاده می کند. (این روش درمانی ممکن است به افرادی که تحمل تزریق را ندارند یا می خواهند از تزریق جلوگیری کنند ، توصیه شود.)
  • لیزر تراپی سرد ، که لیزر درمانی کم توان نیز خوانده می شود ، از طول موج خاصی از نور برای تسریع روند بهبودی تاندون استفاده می کند.
  • شوک درمانی خارج از بدنی (ESWT) یک روش غیر تهاجمی است که از امواج شوک با انرژی بالا به منظور کمک به روند بهبودی تاندون آسیب دیده استفاده میشود. شواهد زیادی در مورد اثربخشی آین روش وجود دارد ، اما در مرحله اول هنگامی مورد استفاده قرار می گیرد که سایر گزینه های درمان محافظه کارانه شکست خورده باشند. ESWT با انرژی کم می تواند توسط یک درمانگر انجام شود ، اما ESWT با انرژی بالا می تواند باعث درد شود و بنابراین باید از بی حسی موضعی یا کلی استفاده شود.

اگرچه گرما درمانی برای معالجه انواع آسیب های اسکلتی عضلانی توصیه می شود ، اما استفاده از گرما برای درمان درد تاندون آشیل معمولاً توصیه نمیشود.

ویدیوی تست پارگی یا صدمه جدی به تاندون آشیل

رایج ترین مشکلات پا

,

مطالب مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست